© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

21.10.07

Η "Καλή Μνήμη" του Marcelo Brodsky

Στην Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (Κυριακή, 21.10.2007) και στο άρθρο του Ηλία Μαγκλίνη "Φωτογραφική μνήμη για τους απόντες" παρουσιάζεται το έργο ενός διαπρεπούς Αργεντίνου Καλλιτέχνη και Ακτιβιστή, του Μαρτσέλο Μπρόντσκι (Marcelo Brodsky), μες από μια φωτογραφική του έκθεση-εγκατάσταση, η οποία με τίτλο "Καλή Μνήμη" (Buena Memoria), έχει παρουσιασθεί σε είκοσι χώρες και πρόσφατα στη χώρα μας.

Η "Καλή Μνήμη" επιχειρεί να κρατήσει ολοζώντανες όλες εκείνες τις ταλαίπωρες ανθρώπινες υπάρξεις, που αφανίστηκαν κατά την πολύχρονη τραυματική εμπειρία της Αργεντινής, λόγω της αναίσχυντης επικυριαρχίας του χουντικού καθεστώτος.

Από το παραπάνω δημοσίευμα αξίζει να πληροφορηθούμε ορισμένα βιογραφικά του σημαντικού αυτού Καλλιτέχνη και Ακτιβιστή:

Ο Μαρτσέλο Μπρόντσκι γεννήθηκε το 1954 στην Αργεντινή. Σπούδασε οικονομικά στην Ισπανία όπου έζησε ως αυτοεξόριστος από το 1977 έως το 1996. Εργάστηκε ως φωτογράφος, έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή και στο έργο του ασχολείται με τον συνδυασμό διαφόρων οπτικών μέσων και γραπτού λόγου. Σήμερα η βάση του είναι το Μπουένος Αϊρες και, πέρα από το καλλιτεχνικό του έργο, είναι μέλος της Επιτροπής για το Μνημείο των Θυμάτων της Κρατικής Τρομοκρατίας και του συμβουλίου της "Καλής Μνήμης", μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 2003 έλαβε το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων από το Ιδρυμα B’nai Brith.
Η εγκατάσταση "Καλή Μνήμη" έχει εκτεθεί σε περισσότερα από 100 μουσεία, γκαλερί, πανεπιστήμια και σχολεία, σε περίπου 20 χώρες.

16.10.07

Ο κόσμος του Yann Arthus Bertrand


Ο Yann Arthus Bertrand είναι ένας διάσημος Γάλλος φωτογράφος (γεν. Παρίσι 1946), ο οποίος έχει ειδικευτεί στην αεροφωτογραφία, εμμένοντας ιδιαίτερα στην καταγραφή των κατά καιρούς αλλοιώσεων ή των σταδιακών μεταβολών που συμβαίνουν επάνω στο πολύπαθο "σώμα" της Γης μας.

Πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν εξέχοντα ακτιβιστή φωτογράφο. Με τις εκθέσεις και την ιδιαιτερότητα της οπτικής του, πασχίζει να ενεργοποιήσει την διεθνή ευαισθησία για τους κινδύνους που επαπειλούν τον πλανήτη μας, να κινητοποιήσει τις υπνώττουσες δυνάμεις που έχουν την ευθύνη προς τούτο, αλλά και να πληροφορήσει με τις πρωτότυπες φωτοαποτυπώσεις του τον απλό και απληροφόρητο λαό για τις άμεσες και μακροπρόθεσμες συνέπειες, εξαιτίας των καταστροφών.

Ένα από τα λευκώματα μ' εντυπωσιακές φωτογραφίες του που ήδη κυκλοφορούν στην Ελλάδα, είναι το "365 ημέρες για να συλλογιστούμε τη Γη μας", (σ' ελληνική μετάφραση Ζανίν Ντελοπούλου, εκδ. Κέρκυρα, 2005, σσ 740).

Ακολουθεί ένα μικρό βίντεο, που τον αφορά, για να γνωρίσουμε καλύτερα τον σπουδαίο αυτόν Καλλιτέχνη και υπερασπιστή του θνήσκοντος φυσικού Περιβάλλοντός μας.


15.10.07

Ημέρα δράσης των Bloggers για το Περιβάλλον

Νικηφόρου Βρεττάκου

ΛΟΓΟΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Πριν μολυνθεί η ατμόσφαιρα, κύριοι, θα πρέπει να είχε

κάτι άλλο μολυνθεί. Πώς κι από ποια σαπρόφυτα

ή μικρόζωα να ξεκίνησε η σήψη της γης, κανείς

δεν μπορεί ίσως να το ειπεί με ακρίβεια. Είναι πολύ

δύσκολο πράγμα η ιστορία. Να άρχισε τον καιρό

που πολεμούσαν οι Ευρωπαίοι στην Κίνα υπέρ του οπίου

και του Χριστού; Ή τον καιρό που αμπάριαζαν τους Μαύρους

σαν τα ξερά δαμάσκηνα, τους ξεμπάρκαραν

στις παραλίες σωρούς και τους πουλούσαν

προς δέκα σέντζια τον καθένα; Πριν; Έπειτα; Χθες,

όταν εκείνος ο φριχτός επιχειρηματίας

του Αδη, με τα υψικάμινα κρεματόρια, ισχυριζόταν

ότι τον έπλασε ο Θεός κι ότι αυτός προγραμμάτισε

το πεπρωμένο του στη γη, ενώ είναι αναμφισβήτητο

πως ο Θεός δεν έπιασε ποτέ σκατά στα χέρια του;

.

Τι υπόσχεση να δώσουμε τώρα, κύριοι, στα ψάρια;

Θα το μπορούσαμε ασφαλώς σήμερα, αν εγκαίρως

απομονώνονταν οι μολυσμένοι οργανισμοί,

αν κόβονταν τ' ακάθαρτα χέρια, αν αδειαζόταν

το Αγαλμα της Ελευθερίας εγκαίρως απ' τα σάπια

αίματα που έχει μέσα του. Δύσκολο τώρα

να προβλεφθεί το τι θα γίνει. Πάντως κι επειδή

δεν πρέπει να μην έχουμε ελπίδες, κάτι πρέπει

να κάνουμε. Κάπου να καταφύγουμε.

Να ενεργούμε πάντως. Πάμε στους Δελφούς!

12.10.07

Μια άβολη αλήθεια: Το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2007 στον Αλ Γκορ / An Inconvenient Truth




Μια άβολη αλήθεια

Σε σκηνοθεσία Ντέιβις Γκουγκενχάιμ, μια ταινία-ντοκυμαντέρ του Αλ Γκορ, στον οποίον σήμερα (άκουσον, άκουσον!!!) απονεμήθηκε από τη Σουηδική Ακαδημία το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης για το 2007, από κοινού με την Διακυβερνητική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών (IPCC) για τις Κλιματικές Αλλαγές.

Ο πρώην Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ (ουδόλως αθώος για τα δεινά του Περιβάλλοντος) παρουσιάζει στην αξιοπρόσεκτη αυτήν ταινία ένα αποκαλυπτικό, υποβλητικό όραμα για το μέλλον του πλανήτη και του ανθρώπινου πολιτισμού. Πρόκειται για μια δυνατή κραυγή εγρήγορσης των λαών, με στόχο να υπερβεί μύθους και παρανοήσεις, καθιστώντας σαφές, ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη μας αποτελεί έναν υπαρκτό και ήδη εξελισσόμενο κίνδυνο. Η ταινία κάνει απολύτως σαφές το επιχείρημα του Αλ Γκορ (έστω και κατόπιν των οικολογικών καταστροφών, τις οποίες παλαιότερα επέφερε η πολιτική Κλίντον-Γκορ), ότι δηαλαδή είναι ανάγκη να δράσουμε εδώ και τώρα (όχι αύριο ή μεθαύριο), για να διασώσουμε τη Γη μας. Ο καθένας μας έχει την δύναμη να επιφέρει θετικές αλλαγές στον τρόπο που βιώνει την καθημερινότητά του και να αποτελέσει ο ίδιος μέρος της λύσης του προβλήματος.

Αυτά για εμάς, δίχως -εννοείται- να έχει άδικο!... Για την Ύβρη των υπερδυνάμεων και δη της υπερφίαλης Αμερικής, για τον ολοένα συντελούμενο βιασμό των μικρών και καταφρονεμένων, ποιος άραγε θα μιλήσει δίχως περιστροφές και ωραιοποιήσεις;

3.10.07

Άρπυια: Το πλωτό καταφύγιο των θαλασσοπόρων

Γιώργος Καρρής είναι ένας νέος επιστήμονας, Εργαστηριακός Συνεργάτης του Τ.Ε.Ι. Ιονίων Νήσων - Παραρτήματος Ζακύνθου και μέλος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.
Αυτό τον καιρό, έκανε διάφορες ορνιθολογικές και περιβαλλοντικές μελέτες στα νησιά των Στροφάδων. Ήδη έχουμε σε προηγούμενη ανάρτησή μας δημοσιοποιήσει ένα πρώτο άρθρο του για το Μεγάλο Νησί, κοιταγμένο από οικολογική άποψη. Μόλις επέστρεψε από την απόλυτη ηρεμία των εκεί κάτω, φέρνοντάς μας πλούσιο φωτογραφικό υλικό, αυτή τη φορά από το Μικρό Νησί των Στροφάδων, το επονομαζόμενο Άρπυια.
Τον ευχαριστούμε πολύ για την πρώτη εδώ δημοσίευσή τους, μαζί μ' ένα σύντομο κατατοπιστικό σημείωμά του, ευχόμενοι θερμά καλή συνέχεια στις έρευνες και τη ζωή του.
π.Π.Κ.]








Η Άρπυια, το μικρότερο νησί των Στροφάδων, λιάζεται πάνω στο ανοικτό πέλαγος περιμένοντας να υποδεχτεί τα κουρασμένα πουλιά κατά τη διάρκεια της εαρινής και φθινοπωρινής μετανάστευσης. Οι βραχώδεις ακτές περιμετρικά του νησιού αποτελούν ιδιαίτερα προσφιλή βιότοπο για την αναπαραγωγή των Αρτέμηδων, οι οποίοι παρατηρούνται στην περιοχή από τον Απρίλη μέχρι και τον Οκτώβρη, οπότε και φεύγουν για τον Ατλαντικό.
Με εξαίρεση το μικρό εκκλησάκι του Οσίου Ονούφριου και Πέτρου και το ερειπωμένο σπιτάκι στο μέσο του νησιού, πρόκειται πραγματικά για ένα νησί αδιατάρακτο ως προς τη φυσική του θαμνώδη βλάστηση, με τα σχίνα και τις αγριελιές να δεσπόζουν.
Η φιλόξενη όμως Άρπυια δεν περιμένει μόνο τα μεταναστευτικά πουλιά στην αγκαλιά της αλλά και τους θαλασσοπόρους (ναυτικούς και τουρίστες), οι οποίοι στους δύο απάνεμους κολπίσκους δυτικά και ανατολικά του νησιού, μπορούν να δέσουν τα σκάφη τους και να προφυλαχθούν από την κακοκαιρία.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλούν και οι δεκάδες ξέρες που υπάρχουν μεταξύ της Άρπιας και της νήσου Σταμφάνη, οι οποίες αποτελούν περιστασιακούς τόπους ξεκούρασης πουλιών όπως γλάρων και ερωδιών, υπερτονίζοντας έτσι την άγρια ομορφιά του τοπίου.

Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails