© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

29.10.09

Το όνομα του Πατριάρχη δόθηκε σε Τριαντάφυλλο / Presentation of the "Bartholomew Rose"

Κατά την διάρκεια της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο Fordham University, όπου ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ Νομικής (δείτε τα σχετικά ρεπορτάζ εδώ κι εδώ), προχθές το απόγευμα (27 Οκτωβρίου) συναντήθηκε με Χριστιανούς Φοιτητές, οι οποίοι τού προσέφεραν μια νέα ποικιλία Τριαντάφυλλου, που θα φέρει το όνομα του Πατριάρχη: "Βαρθολομαίος".

Το "Bartholomew Rose" έχει συμβολική αξία και αφορά στις οικολογικές ευαισθησίες του Πρωθιεράρχη της Ορθοδοξίας (π.χ. το πρόσφατο αξιολογότατο Συμπόσιο στη Νέα Ορλεάνη - Μισισιπή), οι οποίες -ως αποδεικνύεται- δεν περνούν απαρατήρητες.

Τις φωτογραφίες απέστειλε ευγενικά ο δημοσιογράφος Νίκος Μαγγίνας, τον οποίον ευχαριστούμε από καρδιάς για την εν γένει υποστήριξη του NaturaZante. Ακολουθεί και το σχετικό βιντεάκι:

Επίσκεψη του Προέδρου Μπιλ Κλίντον στον Πατριάρχη / President Bill Clinton visits with Ecumenical Patriarch Bartholomew

Στο πλαίσιο της επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχη αυτές τις μέρες στην Αμερική και των αλλεπάλληλων επαφών του με σημαίνοντα πρόσωπα της δημόσιας ζωής των Η.Π.Α., συναντήθηκε και με τον πρώην Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον.

Η συνάντηση έγινε χθες το απόγευμα (ώρα Νέας Υόρκης), σε θερμό κι εγκάρδιο κλίμα οικειότητας, στο Ξενοδοχείο Waldorf Astoria, όπου διαμένει ο Πατριάρχης.

Όπως έγινε γνωστό ακολούθως, το περιεχόμενο ήταν κυρίως περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Ο Πατριάρχης ενημέρωσε τον πρώην Πρόεδρο των Η.Π.Α. για τις εν γένει οικολογικές δραστηριότητες του Πατριαρχείου και μάλιστα για το τελευταίο Οικολογικό Συμπόσιο στον Μισισιπή, το οποίο έληξε πριν λίγες μέρες με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Η φωτογραφία από τη συνάντηση των δύο ηγετών είναι του συνεργάτη μας δημοσιογράφου Νίκου Μαγγίνα.

28.10.09

Συνάντηση Βαρθολομαίου με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για το Περιβάλλον / Patriarch Bartholomew meets with U.N. Secretary General Ban Ki-moon

Φωτογραφία: Νίκος Μαγγίνας

Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι μουν, υποδέχτηκε απόψε στο γραφείο του, στην έδρα του διεθνούς οργανισμού, τον ηγέτη της Ορθοδοξίας, Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τα μέλη της συνοδείας του, ανάμεσά τους και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος, ενώ παρών στην 20λεπτη συνάντηση ήταν και ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Αναστάσης Μητσιάλης.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δήλωσε ότι συζήτησαν περιβαλλοντικά θέματα, ενόψει μάλιστα και της Συνόδου της Κοπεγχάγης. Ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε ότι ενημέρωσε το συνομιλητή του για τις «οικολογικές πρωτοβουλίες» και τις «ταπεινές δραστηριότητες» του Πατριαρχείου όσο αφορά το «διαθρησκειακό και διαπολιτισμικό διάλογο». Όπως είπε,
«ο γγ έκανε ιδιαίτερη μνεία στη συνεργασία των πρωθυπουργών της Τουρκίας και της Ισπανίας για τη συνεργασία των διαφόρων πολιτιστικών παραδόσεων».

Στη συνέχεια, ο Οικουμενικός Πατριάρχης επεσήμανε ότι αναφέρθηκε στις τρεις επισκέψεις που πραγματοποίησε στην χώρα καταγωγής του γγ, την Κορέα, καθώς και στην προηγούμενη επίσκεψή του στην έδρα του ΟΗΕ, όταν γγ ήταν ο Κόφι Ανάν. Επίσης, επεσήμανε ότι ο Μπαν Κι Μουν τον ενημέρωσε ότι την επόμενη εβδομάδα θα μεταβεί στο Λονδίνο για να λάβει μέρος σε συνέδριο για τη συνεργασία μεταξύ θρησκειών και πολιτισμών, το οποίο διοργανώνεται από τον Πρίγκιπα Κάρολο και στη συνέχεια θα μεταβεί στην Αθήνα. Τον Δεκέμβριο, όπως υπογράμμισε, ο γγ θα μεταβεί στην Κοπεγχάγη για την παγκόσμια διάσκεψη με θέμα τις κλιματικές αλλαγές.

Τέλος, ο κ. Βαρθολομαίος ανέφερε ότι τόνισε στο συνομιλητή του πως
«ο ίδιος (ο γγ) εργάζεται για την ενότητα των εθνών και των πολιτισμών και εμείς από την πλευρά του Πατριαρχείου προσπαθούμε να συμβάλλουμε προς αυτή την κατεύθυνση μέσω του διαθρησκειακού διαλόγου, μέσω των πρωτοβουλιών του Πατριαρχείου μας για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και έτσι μπορούμε να θεωρηθούμε συνεργάτες προς την ιδία κατεύθυνση για το καλό της ανθρωπότητας».

Απαντώντας στην ερώτηση αν το Οικουμενικό Πατριαρχείο θα συμματάσχει στη σύνοδο της Κοπεγχάγης, ο κ. Βαρθολομαίος δήλωσε ότι αν δεν μπορέσει ο ίδιος να λάβει μέρος, θα στείλει αντιπρόσωπο.

Σε ερώτηση αν με το γγ του ΟΗΕ συζήτησε την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και το Κυπριακό, απάντησε αρνητικά.

[Καθημερινή με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ]

26.10.09

Our Indivisible Environment

If life is sacred, so is the entire web that sustains it.

By THE ECUMENICAL PATRIARCH BARTHOLOMEW
THE WALL STREET JOURNAL/Opinion Journal
Photo: Nikos Maginas

Last week, 200 leaders in the environmental movement gathered in New Orleans for the eighth ecological symposium organized by the Orthodox Christian Church. Participants included leading scientists and theologians, politicians and policy makers, business leaders and NGOs, environmentalists and journalists. Similar conferences have taken place on the Adriatic, Aegean, Baltic, and Black Seas, the Danube and Amazon Rivers, and the Arctic Ocean. This time we sailed the mighty Mississippi to consider its profound impact on the U.S. and its fate within the global environment.

It may seem out of character for a sacred institution to convene a conference on so secular an issue. After all, Jesus counseled us to "Render unto Caesar the things that are Caesar's, and unto God the things that are God's" (Mark 12:17). Climate change, pollution and the exploitation of our natural resources are commonly seen as the domain not of priests but rather of politicians, scientists, technocrats or interest groups organized by concerned citizens. What does preserving the planet have to do with saving the soul?

A lot, as it turns out. For if life is sacred, so is the entire web that sustains it. Some of those connections—the effects of overharvesting on the fish populations of the North Atlantic, for example—we understand very well. Others, such as the long-term health impacts of industrialization, we understand less well. But no one doubts that there is a connection and balance among all things animate and inanimate on this third planet from the Sun, and that there is a cost or benefit whenever we tamper with that balance.

Moreover, just as God is indivisible, so too is our global environment. The molecules of water that comprise the great North Atlantic are neither European nor American. The particles of atmosphere above the United Kingdom are neither Labour nor Tory. There can be no double vision, no dualistic worldview. Faith communities and nonbelievers alike must focus on the common issue of the survival of our planet. The natural environment unites us in ways that transcend doctrinal differences.

This is not to negate the need for action by nations, both individually and in concert with other nations. Quite the contrary—they are vital. The Obama administration has committed the United States to a 50% reduction in greenhouse gases by the year 2050. And there are growing expectations that meaningful progress can be made in the United Nations Climate Change Conference scheduled to take place in Copenhagen this December. There are in fact many promising developments on the political front. But it would be a mistake to treat human impact on the environment simply as a political issue. Not only does it have a profoundly spiritual dimension, as we have shown, but that spiritual dimension offers a huge additional lever that can be used to motivate our brothers and sisters around the world to take action on this critical issue.

This is why we call upon leaders of all faiths to involve themselves and their communities in one of the great issues of our time. Ours is a powerful voice. And our belief in the unity and interconnectedness of all things constitutes a strong argument for immediate action.

Is this an issue for Caesar or for God? We believe it must be approached in both its political and spiritual dimensions. Climate change will only be overcome when all of us—scientists and politicians, theologians and economists, specialists and lay citizens—cooperate for the common good.

The Ecumenical Patriarch is the spiritual leader of 300 million Orthodox Christians. He is the author of "Encountering the Mystery" (Doubleday) and "In the World, Yet Not of the World" (Fordham).

-----------------------

Ακολουθεί η ελληνική εκδοχή του παραπάνω άρθρου. Πηγή: omogeneia.ana-mpa.gr

Έκκληση για τη σωτηρία του πλανήτη απευθύνει με άρθρο του που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος από χθες το βράδυ βρίσκεται στη Νέα Υόρκη, δεύτερο προορισμό του πολυήμερου ταξιδιού του στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρεται στο 8ο Οικολογικό Συμπόσιο που διοργανώθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία την περασμένη εβδομάδα στη Νέα Ορλεάνη, σημειώνοντας ότι συμμετείχαν 200 ηγέτες σε θέματα περιβάλλοντος, όπως: κορυφαίοι επιστήμονες, θεολόγοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες και εκπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων, περιβαλλοντολόγοι και δημοσιογράφοι.

Μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημειώνει ότι τα προηγούμενα συνέδρια πραγματοποιήθηκαν στην Αδριατική, το Αιγαίο, τη Βαλτική, τη Μαύρη Θάλασσα, τον Δούναβη και τον Αμαζόνιο, ενώ αυτή τη φορά επελέγη ο Μισισιπής «προκειμένου να δοθεί έμφαση στην βαθιά επίδραση του ποταμού αυτού στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο του παγκόσμιου περιβάλλοντος», όπως υπογραμμίζει.

Ο κ. Βαρθολομαίος τονίζει ότι «μπορεί να φαίνεται εκτός χαρακτήρα το ότι ένας θρησκευτικός θεσμός ασχολείται με ένα τόσο κοσμικό ζήτημα, όπως το θέμα του περιβάλλοντος», προσθέτοντας ότι «η διάσωση του πλανήτη σχετίζεται άμεσα με την σωτηρία της ψυχής. Η ζωή είναι το ίδιο σημαντική όσο και το δίκτυο που την διατηρεί», επισημαίνοντας επίσης ότι «κανείς δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει διασύνδεση και ισορροπία μεταξύ όλων των έμψυχων και άψυχων πραγμάτων στη Γη και υπάρχει κόστος και οφέλη όταν επεμβαίνουμε σ’ αυτή την ισορροπία».

Στη συνέχεια, ο παγκόσμιος ηγέτης της Ορθοδοξίας επισημαίνει ότι «πιστοί και μη πιστοί πρέπει να εντοπίσουν το ενδιαφέρον τους στο ζήτημα της επιβίωσης του πλανήτη που τους ενώνει, υπερβαίνοντας τις δογματικές διαφορές τους. Ωστόσο, όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι και τα κράτη δεν πρέπει να αναλάβουν δράση».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρεται στην απόφαση της κυβέρνησης Ομπάμα να μειώσει την εκπομπή αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 50% ως το 2050, καθώς και στη σημαντική πρόοδο που έχει επιτελεστεί από τον ΟΗΕ, εν όψει της Συνόδου για το Περιβάλλον που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο.

Ο κ. Βαρθολομαίος σημειώνει ότι «αν και υπάρχει πολιτική κινητικότητα που προσφέρει ελπίδες για το μέλλον, θα ήταν λάθος να αντιμετωπίσει κανείς τις επιπτώσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς στο περιβάλλον ως ένα μονομερώς πολιτικό ζήτημα, καθώς έχει βαθιές πνευματικές διαστάσεις, και αυτές οι πνευματικές διαστάσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως μοχλός πίεσης για τη δραστηριοποίηση των πιστών. Για το λόγο αυτό, ο Οικουμενικός Πατριάρχης καλεί όλους τους πνευματικούς ηγέτες να εμπλακούν στην επίλυση του μεγαλύτερου ζητήματος του καιρού μας και είναι απαραίτητο να υπάρξει τόσο πολιτική όσο και πνευματική προσέγγιση του προβλήματος».

Ο κ. Βαρθολομαίος καταλήγει ότι «η κλιματική αλλαγή θα αντιμετωπιστεί μόνο όταν όλοι μας: επιστήμονες και πολιτικοί, θεολόγοι και οικονομολόγοι, ειδικοί και εργαζόμενοι πολίτες συνεργαστούμε για το κοινό καλό».

25.10.09

O Οικουμενικός Πατριάρχης στους πληγέντες του Τυφώνα Katrina: "Δεν είσαστε μόνοι"

Tου Νικόλαου Μαγγίνα

Η ευθύνη για την προστασία του περιβάλλοντος είναι κοινή, διαμήνυσε προς πάσα κατεύθυνση ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Ευρισκόμενος στη Νέα Ορλεάνη για το 8ο Περιβαλλοντικό Συμπόσιο, που διοργάνωσε το Πατριαρχείο με θέμα τον ποταμό Μισισιπή, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας σημείωσε, πως, εκτός από την οικονομική κρίση αντιμετωπίζουμε και μια μεγαλύτερη, την οικολογική. Αναφέρθηκε μάλιστα και σε μια εκ των συνεπειών αυτής της κρίσης, τους οικολογικούς μετανάστες, οι οποίοι λόγω των κλιματικών αλλαγών -όπως είπε- αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε για άλλη μια φορά την αλληλεγγύη του στους κατοίκους της πόλης οι οποίοι, το 2005, δοκιμάστηκαν σκληρά από τον καταστροφικό τυφώνα Κατρίνα. Υπενθύμισε την επίσκεψη που πραγματοποίησε στην περιοχή, τον Ιανουάριο του 2006, καθώς και τις εικόνες που αντίκρισε και επισήμανε ότι το Πατριαρχείο διοργάνωσε το περιβαλλοντικό συμπόσιο του στην πόλη προκειμένου να σταλεί σε όλο τον κόσμο το μήνυμα ότι θα πρέπει να αποτραπούν στο μέλλον ανάλογες καταστροφές.

Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε μάλιστα και στο παράπονο πολλών κατοίκων της Νέας Ορλεάνης ότι δεν προχωρούν γρήγορα οι εργασίες αποκατάστασης των ζημιών.

Υπενθύμισε, τέλος, ότι το Συμπόσιο του Πατριαρχείου πραγματοποιήθηκε λίγες μόλις εβδομάδες πριν τη Διεθνή Διάσκεψη για το Περιβάλλον και το Κλίμα, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Ευχήθηκε δε τα συμπεράσματα του Συμποσίου, που θα κοινοποιηθούν στη διάσκεψη της Δανίας, να συμβάλουν στην γενικότερη προσπάθεια για την λήψη συγκεκριμένων μέτρων προκειμένου να αποτραπούν οι κλιματικές αλλαγές.

Σημειώνεται ότι, την περασμένη Παρασκευή, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μετέβη σε περιοχές της ανατολικής Νέας Ορλεάνης που επλήγησαν από τον καταστροφικό τυφώνα Κατρίνα, μεταξύ των οποίων, και εκείνη που επισκέφθηκε τον Ιανουάριο του 2006.

Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου και κάτοικοι των περιοχών αυτών υποδέχθηκαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τον ευχαρίστησαν με θερμά λόγια για το ενδιαφέρον και την συμπαράσταση του στους σκληρά δοκιμαζόμενους πολίτες της Νέας Ορλεάνης. Από μια ειδική εξέδρα, στις όχθες του ποταμού, εξήγησαν στον Πατριάρχη πως συνέβη η καταστροφή και ποια μέτρα λαμβάνονται προκειμένου στο μέλλον να αποτραπεί κάτι ανάλογο.

«Ήρθαμε εδώ να μοιραστούμε τον πόνο σας, να προσευχηθούμε για τα θύματα του τυφώνα Κατρίνα. Λίγο πριν έρθουμε εδώ τελέσαμε επιμνημόσυνη δέηση στο νεκροταφείο. Όπως ίσως γνωρίζετε επισκέφθηκα την περιοχή πριν τέσσερα χρόνια, μόλις μερικούς μήνες μετά την καταστροφή και ο λόγος που ήρθα τότε και τώρα εδώ είναι για να εκφράσω την αλληλεγγύη μου σε εσάς και σε όλους όσοι πονούν. Θα συνεχίσουμε να προσευχόμαστε για εσάς με αλληλεγγύη και θα συνεχίσουμε επίσης να εργαζόμαστε για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους κατοίκους.

«Επιτρέψτε μου εκ μέρους της πόλης να πω, όπως οι Πατριάρχες της Παλαιάς Διαθήκης, ακούσατε την φωνή του Θεού και σας οδήγησε να έρθετε και να θέσετε τη διακονία σας στη διάθεση μας με αλληλεγγύη για να γνωρίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι», είπε μια κάτοικος της περιοχής και πρόσθεσε: «Και οι Πατριάρχες του παρελθόντος και οι Πατριάρχες του σήμερα αγωνίζονται μαζί μας για την αποκατάσταση της περιοχής, που αποτελεί την πρωταρχική άμυνα μας». «Δεν είσαστε μόνοι», απάντησε συγκινημένος ο Οικουμενικός Πατριάρχης.

Ακολουθεί η δήλωση που έκανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης με την ευκαιρία της λήξης του 8ου περιβαλλοντικού Συμποσίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου:

«Το γεγονός ότι το 8ο Συμπόσιο μας πραγματοποιείται στη Νέα Ορλεάνη τού δίνει μια ξεχωριστή διάσταση, διότι, όπως είναι γνωστό, το 2005 εδώ συνέβη μια τρομερή καταστροφή. Χθες πήγα για δεύτερη φορά, είχα πάει και στις αρχές του 2006, και χθες πήγα για δεύτερη φορά στον τόπο της μεγάλης καταστροφής και είδα ότι οι άνθρωποι προσπαθούν με χίλιες δυο δυσκολίες να ξαναφτιάξουν το νοικοκυριό τους, το σπίτι τους, τα υπάρχοντά τους και να ζήσουν και πάλι στον τόπο που είναι ο δικό τους τόπος.
Υπάρχει ένα γενικότερο παράπονο ότι η αποκατάσταση των ζημιών δεν γίνεται με τους γρήγορους ρυθμούς που θα έπρεπε να γίνει. Υπάρχει μια καθυστέρηση και όλοι καλούν τις πολιτικές αρχές και τις τοπικές αρχές να επισπεύσουν τις διαδικασίες αποκατάστασης των ζημιών του 2005.
Οι άνθρωποι εδώ είναι πάρα πολύ ευγνώμονες και μας το είπαν κατ’ επανάληψη για το γεγονός ότι το Πατριαρχείο μας συνεκάλεσε το Συμπόσιο αυτό εδώ στην Ορλεάνη για να δούμε τα προβλήματα τα τοπικά, τα παράπονα των ανθρώπων, τα γενικότερα προβλήματα της πολιτείας της Λουϊζιάνας και από εδώ να δοθεί το μήνυμα σε όλο τον κόσμο, ότι πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί ό,τι μπορούμε για να αποφευχθούν ανάλογες και παρόμοιες καταστροφές, εις το μέλλον, στον πλανήτη.
Επίσης είναι πολύ σημαντικό ότι το συμπόσιό μας συμπίπτει να γίνεται τις παραμονές της μεγάλης διασκέψεως της Κοπεγχάγης και ασφαλώς τα πορίσματα του συμποσίου μας θα μεταφερθούν στην Κοπεγχάγη και θα είναι έστω και μια μικρά συμβολή εις το μεγάλο έργο το οποίο καλείται να επιτελέσει αυτή η παγκόσμιος διάσκεψης. Πρέπει να ομολογήσω με ικανοποίηση και υπερηφάνεια ότι το επίπεδο των συζητήσεων, των ανακοινώσεων σε αυτό το συμπόσιο είναι ανώτερο από τα προηγούμενα συμπόσια μας, ίσως γιατί ο κόσμος και οι σύνεδροι συνειδητοποιούν όλοι ολοένα και περισσότερο την κρισιμότητα της καταστάσεως και διότι αυτός ο τόπος, όπως είπα, η Νέα Ορλεάνη έχει τα ιδιαίτερα προβλήματα του, τα συγκεκριμένα, και βλέπουμε όλη αυτή την εβδομάδα σε αυτό το συμπόσιο οι συζητήσεις δεν επικεντρώνονται σε γενικότερα και αφηρημένα θέματα αλλά σε συγκεκριμένα προβλήματα, αιτήματα και προσδοκίες των ανθρώπων αυτής της περιοχής.
Ελπίζω ότι και αυτό το συμπόσιο θα βάλει την σφραγίδα του στην προσπάθεια την γενικότερη του Πατριαρχείου μας και όλου του κόσμου για την αντιμετώπιση των μεγάλων οικολογικών προβλημάτων τα οποία προσλαμβάνουν διάσταση μιας κρίσεως.
Έχουμε την παγκόσμια οικονομική κρίση , έχουμε και την οικολογική κρίση. Έχουμε τους οικονομικούς μετανάστες έχουμε και τους οικολογικούς μετανάστες. Τους μετανάστες, οι οποίοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και φεύγουν λόγω των γνωστών κλιματικών αλλαγών και των προβλημάτων τα οποία δημιουργούνται από αυτές και είναι επομένως ένα παγκόσμιο πρόβλημα, ένα παγκόσμιο φαινόμενο, για την αντιμετώπιση του οποίου όλοι έχουμε ένα μέρος ευθύνης.
Ευχαριστώ πολύ».

24.10.09

Videos Δ΄ Ολομέλειας Συμποσίου Μισισιπή / Afternoon session: Can Contemporary Global Corporate Capitalism and a Habitable Planet Coexist?

Videos Δ΄ Ολομέλειας Συμποσίου Μισισιπή / 4th Plenary. Energy: Pollution Represents the Failure of Economies to Develop without Harming Our Ecosystem

Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα του Τυφώνα Κατρίνα / Memorial Service for the victims of Hurricane Katrina

Στο πλαίσιο του Η΄ Οικολογικού Συμποσίου στον Mississippi, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος σκέφτηκε να τελέσει χθες Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση των ψυχών των θυμάτων του Τυφώνα Κατρίνα, αλλά και του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Βορείου και Νοτίου Αμερικής κυρού Ιακώβου (με την ευκαιρία της χθεσινής εορτής του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου).

Ecumenical Patriarch Bartholomew offers a memorial service for Archbishop Iakovos on the feastday of his patron saint and prays for the victims of Hurricane Katrina.

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος στις πληγείσες περιοχές από τον Τυφώνα Katrina / Patriarch Bartholomew made a return visit to the Lower Ninth Ward District


Είναι σε όλους γνωστές οι τρομακτικές συνέπειες στις ακτές της Νέας Ορλεάνης από το πέρασμα του Τυφώνα Κατρίνα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, υπεραυαίσθητος σε περιβαλλοντικά θέματα, επισκέφτηκε τους τόπους της Καταστροφής τον Ιανουάριο του 2006, λίγο δηλαδή καιρό μετά το πέρασμα του Θανάτου, συμμετέχοντας στη ανείπωτη θλίψη για τον Μεγάλο Χαμό... Από εκείνη την επίσκεψη και οι παραπάνω δύο φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα.

Αυτές τις ημέρες, σ' εκείνα τα ίδια δύστυχα μέρη, επέλεξαν ο κ. Βαρθολομαίος και η περί Αυτόν Αγία και Ιερά Σύνοδος να πραγματοποιηθεί το Η΄ Οικολογικό Συμπόσιο, ο ίδιος μάλιστα ο Προεστός των Ορθοδόξων επισκέφτηκε χθες τις πληγείσες προ τετραετίας περιοχές, τις οποίες είχε ξαναδεί σε μέρες πραγματικά φρικτές.
Η συγκίνηση ήταν διάχυτη σε όλους: Σε Πατριαρχικούς, σε Συνέδρους, αλλά κυρίως στους ντόπιους τοπικούς παράγοντες και τον λαό, που τον υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη ζέση και θερμές εκδηλώσεις χαράς κι ευγνωμοσύνης.
Οι φωτογραφίες, τις οποίες μάς απέστειλε ο Νίκος Μαγγίνας, ο οποίος ξανασυνοδεύει (σαν άλλοτε) τον Πατριάρχη στον ταξίδι του, είναι κάτι περισσότερο από εύγλωττες:







Videos Γ΄ Ολομέλειας (απόγευμα) Συμποσίου / 3th Plenary, afternoon: Should Inhabited Coastal Areas Be Defended Or Abandoned? Global-Warming Refugees

23.10.09

Mississippi: Η Γ΄ Ολομέλεια (πρωινή) του Οικολογικού Συμποσίου σε videos / Third Plenary: Katrina, What Went Wrong and Lessons Learned

Με ποταμόπλοιο στον Μεγάλο Μισισιπή

Αποκλειστικές φωτογραφίες μάς αποστέλλει ο Νίκος Μαγγίνας, Πατριαρχικός Φωτογράφος.
Νέα Ορλεάνη, 22 Οκτωβρίου 2009, στο περιθώριο του Η΄ Οικολογικού Συμποσίου














Mississippi: Η Β΄ Ολομέλεια του Οικολογικού Συμποσίου σε videos / Second Plenary: Climate Change, Consequences








Αγιασμός στον Μισισιπή / Blessing of the Mississippi [β΄ μέρος]

Φωτογραφίες: Ana-mpa /Δημήτριος Πανάγος




22.10.09

Αγιασμός στον Μισισιπή / Blessing of the Mississippi [α΄ μέρος]

Στο περιθώριο των εργασιών του Η΄ Οικολογικού Συμποσίου στον Μισισιπή, ο εμπνευστής και πρωτεργάτης της "πράσινης" αυτής και μεγαλεπήβολης δραστηριότητας Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, τέλεσε Αγιασμό στα νερά του Μεγάλου Ποταμού.

Η Εκκλησία, ως γνωστόν, ευλογεί και αγιάζει την Ύλη, αποβλέποντας στον Δημιουργό της ύλης και θεωρώντας της ως απαραίτητη βαθμίδα ανόδου προς Εκείνον! Προς τούτο (πρέπει να) μεριμνά φιλικά υπέρ της!

Στη φωτό: Ο Μισισιπής από το Διάστημα.

Οικολογικό Συμπόσιο στον Μισισιπή - Β΄ Ολομέλεια: Συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής / Second Plenary: Climate Change, Consequences

Φωτογραφίες: Ana-mpa / Δημήτριος Πανάγος







Στιγμές της Α΄ ημέρας του Οικολογικού Συμποσίου στον Μισισιπή - Εναρκτήρια Ομιλία Βαρθολομαίου (ελληνικά - αγγλικά)

Φωτογραφίες: Ana-mpa / Δημήτριος Πανάγος










Εναρκτήρια ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου
Συμπόσιο:
Ο Μέγας Ποταμός Μισισιπής: Αποκαθιστώντας την ισορροπία
(Νέα Ορλεάνη, 21 Οκτωβρίου 2009)


Με πολλή χαρά σας καλωσορίζομεν εις την επίσημον έναρξιν του Συμποσίου VIIΙ, με τίτλον
«Ο Μέγας Ποταμός Μισισίπης».

Το Συμπόσιον τούτο είναι, από πολλάς απόψεις, τόσο ιστορικόν όσο και μοναδικόν. Ο ποταμός αυτός αποτελεί μικρόκοσμον του πλανήτου μας. Εις τα ύδατά του, παρατηρούμε πολλά από τα οικολογικά προβλήματα του κόσμου. Αισθανόμεθα ταπεινότητα ενώπιόν του. Ήρθαμε διά να ακούσωμεν το μήνυμά του, να διδαχθώμεν από την ιστορία του.

Ας εξετάσωμεν όμως την ιδικήν μας παρουσίαν εις αυτόν τον μεγάλο ποταμόν.

Όπως ο Μισισιππής συνδέει τους λειμώνας με την θάλασσαν, ούτω και ημείς αποτελούμε τον σύνδεσμο μεταξύ του παρελθόντος και του μέλλοντος. Η επιστήμη έχει αναπτύξει μίαν θεωρίαν διά να εξηγήση την απαρχήν του Σύμπαντος προ δεκατεσσάρων περίπου δισεκατομμυρίων ετών, την απαρχή των απλουστέρων μορφών ζωής προ τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών και την γένεσιν των ανθρώπων μόλις προ 160.000 ετών.

Καίτοι ο χρόνος υπάρξεώς μας εις τον πλανήτην είναι ασήμαντος συγκρινόμενος με την ζωήν του πλανήτου, έχομεν φθάσει εις μίαν καθοριστικήν στιγμήν της ιστορίας μας.

Έχομεν επεκτείνει την κυριαρχία μας επί της φύσεως μέχρι του σημείου εκείνου όπου εγγίζονται τα απόλυτα όρια διά την επιβίωσίν μας. Έχομεν απωλέσει την ημισείαν έκτασιν την οποίαν κατελάμβανον τα μεγάλα δάση ένεκα των απαιτήσεων δια ξυλείαν και της μετατροπής τους εις γεωργικάς εκτάσεις, χωρίς να σκεπτώμεθα ότι οι τεράστιοι αυτοί υγροί σπόγγοι είναι υπεύθυνοι διά την παροχήν μεγάλου μέρους του πόσιμου ύδατος.

Η άρδευσις των γεωργικών καλλιεργειών απαιτεί το 70% της παγκοσμίας ανάγκης διά ύδωρ και -κάτι σχεδόν αδιανόητον- τα ύδατα μερικών εκ των μεγαλυτέρων ποταμών του κόσμου έχουν μειωθεί εις τέτοιον βαθμόν, λόγω ανθρωπογενών επιδράσεων, ώστε να εκβάλλουν πλέον εις την θάλασσαν∙ και εκείνοι οι οποίοι εκβάλλουν, μεταφέρουν εις τα ύδατά τους χημικά λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, εντομοκτόνα, και τα απορρίματα τα οποία συνέλεξαν κατά τον ρουν των. Η ερημοποίησις αυξάνεται εις την ξηράν ενώ, ταυτοχρόνως, τα ιχθυοαποθέματα των ωκεανών μειώνονται εξ’ αιτίας της υπεραλιεύσεως∙ και τα εναπομείναντα δηλητηριάζονται υπό των τοξικών υλών, τα οποία ωθούνται ασυνέτως. Αντί να ζώμεν εκ του εισοδήματος ή εκ του διαθέσιμου πλεονάσματος της γης, καταναλώνομεν το περιβαλλοντικόν κεφάλαιον και καταστρέφομεν τας πηγάς του ωσάν να μην υπάρχει αύριον.

Τα διλήμματα τα οποία αντιμετωπίζομεν είναι σαφώς τα δημιουργηθέντα υπό των ανθρώπων προβλήματα.

Έχοντες αγωνισθεί επί αιώνες δια να ξεφύγωμεν από την τυραννίαν της πείνας, των ασθενειών και των ελλείψεων, αι τεχνολογικαί πρόοδοι του τελευταίου ημίσεως του περασμένου αιώνος εδημιούργησαν την ψευδαίσθησιν ότι έχομεν τον έλεγχον του πεπρωμένου μας, ως ουδέποτε πριν. Αποκρυπτογραφήσαμεν τον κώδικα του DNA, δυνάμεθα να δημιουργήσωμεν ζωήν δια τεχνητής γονιμοποιήσεως, δυνάμεθα να τροποποιήσωμεν γενετικώς φυτά και ζώα, δυνάμεθα να τοποθετήσωμεν ανθρώπους εις την Σελήνην-αλλά έχομεν απωλέσει την ισορροπίαν μας εξωτερικώς και εσωτερικώς. Τα πλούτη που παράγονται εις τον ανεπτυγμένον κόσμον δεν έθεσαν τέλος εις τον ανθρώπινον πόνον. Τα τεχνολογικά επιτεύγματα δεν ηδυνήθησαν να περιορίσουν την οργήν της φύσεως, της οποίας υπήρξαμεν μάρτυρες εις την περιοχήν αυτήν της Νέας Ορλεάνης πριν τέσσερα μόλις έτη. Η έκρηξις των γνώσεων δεν συνοδεύθηκε από αύξησιν σοφίας. Μόνον η σοφία θα ηδύνατο να μας κάνη να συνειδητοποιήσωμεν ότι η Κτίσις είναι ένα αλληλεξαρτώμενον και αδιαίρετον όλον και όχι ένα συνάθροισμα μεμονομένων, μη σχετιζομένων μερών, τα οποία είναι δυνατόν να απαλειφθούν, να αντικατασταθούν ή να τροποποιηθούν κατά το δοκούν. Ακόμη και η ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβασις, ακόμη και η πλέον μικροσκοπική αλλαγή εις την φυσικήν τάξιν, συντελουμένη διά της ανθρωπίνης δράσεως, δύναται να επιφέρει-και επιφέρει όντως- μακροπρόθεσμα καταστροφικά αποτελέσματα εις τον πλανήτην.

Παράλληλα με την επιδίωξιν της ισορροπίας μεταξύ ημών και του περιβάλλοντος, χρειαζόμεθα να εύρωμεν ισορροπίαν εντός του εαυτού μας, επανεκτιμώντες τας αξίας μας καθώς και το τι θεωρούμεν πολύτιμον. Ας ενθυμούμεθα ότι, όποιοι και αν είμεθα, έχομεν όλοι έναν ρόλον να διαδραματίσωμεν, την ιεράν μας ευθύνην προς το μέλλον. Και ας ενθυμούμεθα, επιπλέον, ότι η ευθύνη μας αυξάνεται παραλλήλως προς τα προνόμιά μας∙ όσον υψηλότερα ιστάμεθα εις την κλίμακαν της ηγεσίας, τόσον περισσότερον υπόλογοι είμεθα. Αι επιτυχίαι ή αποτυχίαι μας, προσωπικαί και συλλογικαί, καθορίζουν τας ζωάς δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Αι αποφάσεις μας, προσωπικαί και συλλογικαί, καθορίζουν το μέλλον του πλανήτου.

Ατενίζοντες τον μεγάλον τούτον ποταμόν και διερευνώντες τας προκλήσεις που αντιμετωπίζουν αι τοπικαί κοινωνίαι, ας αναζητήσωμεν λύσεις εκ της προοπτικής της Πίστεως, ενθυμούμενοι ότι ευρισκόμεθα άπαντες εις το εύθραυστον πλοίον της ζωής- ότι διάγομεν καθοριστικάς στιγμάς της ιστορίας και ότι τας διάγομεν από κοινού εν Αληθεία, εν Αγάπη, εν Ελπίδι και, υπεράνω όλων, εν Ευθύνη.



Opening Address of His All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew

Symposium
The Great Mississippi River: Restoring Balance’
New Orleans, 21 October 2009

It is with great pleasure that we welcome you all to the official opening of Symposium VIII, entitled “The Great Mississippi River”.

This Symposium is in many ways both historical and unique. This river comprises a microcosm of our planet. In its waters, we observe many of the world’s ecological issues. We are humbled in its presence. We have come to listen to its story, to learn from its history.

Let us consider our own presence on this great river.

As the Mississippi links the prairies to the sea, we ourselves form the link between the past and the future. Science has developed a theory to explain the beginning of the Universe almost 14 billion years ago, the beginning of simple life forms some 4 billion years ago and the birth of human beings a mere 160,000 years ago.

Although the time we have been on the planet is insignificant in the context of the life of the planet itself, we have reached a defining moment in our story.

We have expanded our dominion over Nature to the point where absolute limits to our survival are being reached. We have lost half of the great forests of the world to the demand for timber and for conversion to agriculture, without thinking that these giant wet sponges are responsible for the delivery of much of the fresh water.

Irrigation for agriculture takes 70% of global demand for water, and – almost unimaginably – some of the world’s greatest rivers are so depleted by the influence of humans that they no longer flow to the sea; and those that do, carry in their waters all the chemical fertilizers, herbicides, insecticides and waste materials they have collected along their course. Desertification is increasing on land at the same time that the fish stocks of the oceans are depleted by over exploitation; and those that remain are being poisoned by toxic materials dumped carelessly in their habitat. Instead of living on income, or the available surplus of the earth, we are consuming environmental capital and destroying its sources as if there is no tomorrow.

The dilemmas we are faced with are the problems created by human beings.

Having struggled for centuries to escape from the tyranny of hunger, disease, and want, the technological advances of the last half century have created the illusion of us being in control of our destiny as never before. We have cracked the code of DNA, we can create life in test tubes, we can genetically modify crops, we can put men upon the moon – but we have lost our balance, externally and within. Wealth generated in the developed world has not put an end to suffering. Technological achievements were not able to contain the wrath of nature witnessed in this area only four years ago. The explosion of knowledge has not been accompanied by an increase in wisdom. Only wisdom could make us realise that the Creation is an interdependent, undivided whole, not an assemblage of isolated, unrelated parts that can be eliminated, replaced or modified as we see fit. Even the smallest human intervention, even the minutest change in the natural order brought about by human action can have – and does have - long term devastating effects on the planet.

In addition to seeking balance between ourselves and our environment, we need to find balance within ourselves, reassessing our values as well as what is valuable. Let us remember that whoever we are, we all have our part to play, our sacred responsibility to the future. And let us remember that our responsibility grows alongside our privileges; we are more accountable the higher we stand on the scale of leadership. Our successes or failures, personal and collective, determine the lives of billions. Our decisions, personal and collective, determine the future of the planet.

As we look at this great river and explore the challenges faced by local communities, let us search for solutions from the perspective of Faith, mindful that we are all in the same fragile boat of life – that we are living defining moments in history, and that we are living them together in Truth, in Love, in Hope and above all, in Responsibility.

Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails