© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Άγραφα (6) Αμερική (25) Αφιερώματα (6) Γιώργος Καρρής (10) Γρεβενά (1) Ειδήσεις για το Περιβάλλον (20) Εκδόσεις (18) Ελαιο-σώματα (11) Επικαιρότητα (28) Ζάκυνθος και Περιβάλλον (208) Ζωές εφήμερες (μικρά videos π. Π. Κ.) (10) Θρησκεία και Περιβάλλον (253) Κείμενα π. Παναγιώτη Καποδίστρια (38) Κέντρο Λόγου ΑΛΗΘΩΣ (18) Κερκίνη (1) Κορινθία (1) Κρίσεις για τα "Κεφάλαια Θεολογίας του Περιβάλλοντος" (7) Λίμνη Πλαστήρα (6) Λογοτεχνία (2) Μοναχισμός και Περιβάλλον (9) Μουσεία Φύσης (15) Μουσική (2) Οικολογικά Συνέδρια (36) Οικολογικές δράσεις Βατικανού (5) Πρωτοβουλίες Οικουμενικού Πατριάρχη (182) Πυρκαγιές 2007 (13) Πυρκαγιές 2009 (6) Πυρκαγιές 2017 (10) Πυρκαγιές 2018 (9) Σεισμοί (2) Στίγματα (61) Στροφάδια (20) Ταινίες οικολογικές (13) ΤΕΙ Ζακύνθου (10) Το Η΄ Οικολογικό Συμπόσιο στον Μισισιπή (22) Υμνολογία Οικολογική (3) Φύση Ιορδανίας (5) Φύση Κιέβου (4) ΦωτοNatura (182) Ώρα της Γης (5) AfricaNatura (21) Greener Attica 2018 (9) Halki Summit 2012 (6) Halki Summit 2015 (5)

30.3.19

Ώρα της Γης στο Οικουμενικό Πατριαρχείο | Ecumenical Patriarchate is participating in Earth Hour 2019


Ecumenical Patriarchate is participating in Earth Hour 2019, at the symbolic initiative on energy saving and nature protection. 

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο συμμετέχει στην Ωρα της Γης 2019. Απόψε το βράδυ, στις 20:30 και για μία ώρα, έσβησε ο εξωτερικός φωτισμός του Πατριαρχικού Οίκου και του Πατριαρχικού Ναού στο Φανάρι.

Photo: Nikos Manginas / Ecumenical Patriarchate






14.3.19

Η νεαρή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης


Η Σουηδέζα έφηβη Γκρέτα Τούνμπεργκ, από την οποία ξεκίνησε «η σχολική απεργία για το κλίμα», προτάθηκε για το Νόμπελ Ειρήνης 2019, έγινε γνωστό σήμερα από έναν από τους τρεις Νορβηγούς βουλευτές που την πρότειναν για το βραβείο.

«Προτείναμε τη Γκρέτα Τούνμπεργκ διότι η κλιματική αλλαγή, αν δεν περιοριστεί, θα είναι στο μέλλον η βασική αιτία πολέμων, συγκρούσεων και εισροής μεταναστών», δήλωσε ο Φρέντι Αντρέ Έβστεγκορντ.

«Η Γκρέτα Τούνμπεργκ ξεκίνησε ένα μαζικό κίνημα στο οποίο βλέπω μάλλον τη βασικότερη συνεισφορά στην ειρήνη», πρόσθεσε.

Η 16χρονη Σουηδέζα ακτιβίστρια έχει αναχθεί σε σύμβολο της μάχης κατά της κλιματικής αλλαγής καλώντας τους μαθητές σε μια «παγκόσμια σχολική απεργία» κάθε Παρασκευή με αίτημα την ενίσχυση των δράσεων για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ


10.3.19

Το Πόρτο Βρώμη Μαριών Ζακύνθου από ψηλά






[Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας]

8.3.19

Ο "Πράσινος Πατριάρχης" και το κατσικάκι



Στην πρώτη ευκαιρία ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέρχεται από το πρωτόκολλο και τις κάθε λογής εκ περάτων υποχρεώσεις, επιστρέφοντας στη φυσική ζωή. Άλλωστε, είναι πασίγνωστες πια οι πρωτοποριακές πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας υπέρ τα πολύπαθου φυσικού περιβάλλοντος. 

Σήμερα επέστρεψε ξανά στην αθωότητα της φυσικής ζωής και ασχολήθηκε παιγνιωδώς με ένα κατσικάκι. Ετούτο αποδεικνύεται περισσότερο ευγνώμον στην πατριαρχική αγκαλιά, από τους γνωστούς-αγνώστους φίλους και αδελφούς.












25.2.19

502 "κουρκουτζέλια" (muscari Ζακύνθου). Το μάζεμά τους ως ψυχοσωματική άσκηση

Φωτογραφίες - κείμενο: π. Παναγιώτης Καποδίστριας 








Όπως έχουμε και προηγούμενες φορές πει, το μάζεμα των λεγόμενων "κουρκουτζελιών" (πρόκειται για τα Muscari της Ζακύνθου) αποτελεί μια όμορφη ενασχόληση στην ύπαιθρο του νησιού, η οποία καταλήγει στο πιάτο με διάφορους τρόπους μαγειρικής τους. 

Ας τονισθεί, στην παρούσα δημοσίευση, ότι το μάζεμά τους αποτελεί μιαν άριστη ψυχοσωματική άσκηση. Υποκλίνεσαι στη φύση για να συλλέξεις ένα-ένα τα ταπεινά -πλην πανέμορφα- κουρκουτζελάκια, συνάμα όμως ξεδίνει η ψυχή ή και αυτοπαρηγορείται για ό,τι αγχωτικό ενδεχομένως της συμβαίνει. 

Προσωπικά, μαζεύοντάς τα, κρατώ αριθμός ενός-ενός. Για παράδειγμα τα κουρκουτζέλια που μάζεψα σήμερα το απομεσήμερο (δείτε τα όλα μαζί στις δύο τελευταίες ανωτέρω φωτογραφίες) είναι 502 ακριβώς. Τουτέστιν, 502 σκυψίματα ψυχής και σώματος στη μάνα Γη!!!

23.2.19

Βαρθολομαίος: «Προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και έμπρακτος σεβασμός του συνανθρώπου είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος»

Σε ομιλία του σε Συνέδριο Εκπαιδευτικών από την Ελλάδα, που πραγματοποιείται στο Ζωγράφειο Λύκειο της Πόλης, ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε στις πρωτοβουλίες της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας για την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας Κοινότητας για την ανάγκη προστασίας της Δημιουργίας και ειδικότερα του φυσικού περιβάλλοντος.














Τη σημασία της συνεργασίας όλων για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος επεσήμανε  ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σε ομιλία που πραγματοποίησε, σήμερα, Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019, κατά την έναρξη του Συνεδρίου "Περιβάλλον, Σχολείο, Κοινωνία - 10 χρόνια περιβαλλοντικών δράσεων", στο οποίο συμμετέχουν περισσότεροι από διακόσιοι Έλληνες εκπαιδευτικοί και διεξάγεται στο Ζωγράφειο Λύκειο της Πόλης. Το Συνέδριο πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Γραφείου Περιβαλλοντικής Αγωγής της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης, με τη συνεργασία του Ζωγραφείου Λυκείου της Πόλης και πολυάριθμων εκπαιδευτικών και εκκλησιαστικών φορέων από την Ελλάδα.
     «Είμεθα υπερήφανοι, διότι η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία θα παραμείνη εις τον αιώνα η πρώτη Εκκλησία, η οποία ανέδειξε την πνευματικήν και ηθικήν διάστασιν του οικολογικού προβλήματος, και το οικολογικόν δυναμικόν της χριστιανικής πίστεως. Είναι καίριον να τονισθή, ότι η μέριμνα του Οικουμενικού Πατριαρχείου διά το φυσικόν περιβάλλον δεν προέκυψεν εκ της συγχρόνου οικολογικής κρίσεως. Η κρίσις αυτή υπήρξεν αφορμή και ευκαιρία διά την προβολήν των οικοφιλικών αρχών και αξιών της Ορθοδοξίας. Η ίδια η ζωή της Εκκλησίας είναι εφηρμοσμένη οικολογία, έμπρακτος σεβασμός προς το περιβάλλον. Κυριαρχούν εδώ το ευχαριστιακόν και το ασκητικόν ήθος, η ολιγάρκεια και η απλότης του βίου, ο πολιτισμός του προσώπου και της αγάπης», επισήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφερόμενος στις αναρίθμητες πρωτοβουλίες που έλαβε η πρωτόθρονος Εκκλησία της Ορθοδοξίας για την ανάδειξη του περιβαλλοντικού ζητήματος, μετά τη μνημειώδη Εγκύκλιο που εξέδωσε πριν 30 χρόνια, με την οποία η εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά και εορτή της Ινδίκτου, η πρώτη Σεπτεμβρίου, ανακηρύχθηκε «Ημέρα Προστασίας του Περιβάλλοντος».
     «Αι περιβαλλοντικαί πρωτοβουλίαι του Οικουμενικού Πατριαρχείου προήγαγον τον παγκόσμιον διάλογον διά το περιβάλλον, ενέπνευσαν κοινοβούλια, οργανώσεις, ερευνητάς από τον ευρύτερον χώρον των επιστημών να ασχοληθούν με το οικολογικόν πρόβλημα. Δεν απηυθύνθημεν μόνον εις τους ορθοδόξους πιστούς, ούτε μόνον εις τους χριστιανούς ή τους πιστούς άλλων θρησκειών, αλλά εις κάθε άνθρωπον καλής θελήσεως, εκφράζοντες την εμπιστοσύνην μας εις την υπευθυνότητα του κάθε ανθρώπου, και συνδέοντες πολλάς ελπίδας με την δυνατήν συμβολήν όλων. Θεωρούμεν ιδιαιτέρως σημαντικόν γεγονός την ανταπόκρισιν της νέας γενεάς εις την πρόσκλησίν μας. Οι νέοι αγωνίζονται με ζήλον διά την προστασίαν του πλανήτου «Γη», διά να λειτουργή ως πραγματικός «οίκος» του ανθρωπίνου γένους και της ζωής γενικώτερον, διά να μείνη ζωντανή η ελπίς ενός οικολογικού μέλλοντος διά την κτίσιν.
Εξ αρχής, η ημετέρα Μετριότης υπεγράμμισε την συνάφειαν περιβαλλοντικών και κοινωνικών προβλημάτων. Κατεδείξαμε τας κοινωνικάς διαστάσεις και επιπτώσεις της οικολογικής κρίσεως δι᾿ ολόκληρον την ανθρωπότητα, και πρωτίστως διά τους πτωχούς και τους ενδεείς. Το κυρίαρχον πρότυπον οικονομικής αναπτύξεως, το οποίον υπηρετεί το κέρδος και το βραχυπρόθεσμον όφελος, οξύνει σήμερον τα περιβαλλοντικά προβλήματα, και λειτουργεί κατά της κοινωνικής συνοχής και του αληθινού συμφέροντος της ανθρωπότητος. Η δε αλματώδης πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας συμπορεύεται με τιτανισμόν και έπαρσιν έναντι της φύσεως, και με την πίστιν εις την παντοδυναμίαν της επιστήμης. Το μίγμα οικονομισμού και επιστημονισμού καθίσταται εκρηκτικώτερον, επειδή συνδέεται και με τον διάχυτον ατομικόν και κοινωνικόν ευδαιμονισμόν και τας ακορέστους ανάγκας του ανθρώπου – καταναλωτού.
           Είναι χαρακτηριστικόν διά τα αδιέξοδα και τον διχασμόν του συγχρόνου ανθρώπου, ότι ακόμη και μέσα εις την παγκόσμιον οικονομικήν και κοινωνικήν κρίσιν, πολλοί συνάνθρωποί μας ονειρεύονται τον «παράδεισον» της καταναλωτικής ευημερίας, αντί να αγωνίζωνται διά την εγκαθίδρυσιν ενός κοινωνικού και οικοφιλικού πολιτισμού.
Δι᾽ ημάς, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και έμπρακτος σεβασμός του συνανθρώπου είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος. Είναι αδιανόητον να ενδιαφερώμεθα ειλικρινώς διά τον άνθρωπον και να καταστρέφωμεν τον οίκον του και αντιστρόφως. Η πορεία προς το μέλλον δύναται να είναι μόνον οικολογική και κοινωνική. Το μέλλον ανήκει εις τον σεβασμόν και την προστασίαν της δημιουργίας και εις την εκδοχήν της ζωής ως κοινωνίας και αλληλεγγύης. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος περί προόδου, όταν καταστρέφεται το περιβάλλον και φαλκιδεύεται το ανθρώπινον πρόσωπον».
     Στην ομιλία του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, υπογράμμισε  τον σημαντικό ρόλο της εκπαιδευτικής κοινότητας και τη σημασία του οικολογικού προσανατολισμού που πρέπει να έχει συνολικά η παιδεία. 
     «Εις την ελευθερίαν του ανθρώπου, την ανάπτυξιν και περιαγωγήν της εις τον αγαθόν, αναφέρεται η παιδεία. Απευθυνόμενοι προς μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητος, δεν θεωρούμεν απαραίτητον να είπωμεν πολλά περί αγωγής και μορφώσεως, περί της καθοριστικής σημασίας της παιδείας διά την αντιμετώπισιν των μεγάλων συγχρόνων προβλημάτων. Είναι προφανές, ότι η παιδεία οφείλει να έχη οικοφιλικόν προσανατολισμόν και να ενσταλάζη εις την ψυχήν των παιδιών και των νέων την οικολογικήν ευαισθησίαν, την ευθύνην και την μέριμναν διά το φυσικόν περιβάλλον. Η καταστροφή της φύσεως αρχίζει μέσα εις τον νούν του ανθρώπου και εκεί οφείλει να ξεκινά η θεραπεία.
  Αν η οικολογική προοπτική αποτελή βασικήν διάστασιν της εκπαιδεύσεως και αν η μέριμνα διά το φυσικόν περιβάλλον ανήκη, ως ήδη ελέχθη, εις το κέντρον του ορθοδόξου ήθους, τότε η σχολική θρησκευτική αγωγή οφείλει και δύναται να λειτουργήση ως χώρος καλλιεργείας οικολογικής υπευθυνότητος και σεβασμού προς την δημιουργίαν. Σας καλούμεν όλους να στηρίξετε το μάθημα των Θρησκευτικών και ως προς αυτήν την σημαντικήν λειτουργίαν του. Εσείς οι εκπαιδευτικοί διαχειρίζεσθε την παιδικήν και εφηβικήν ηλικίαν, κατά την οποίαν καρποφορεί πλουσίως το έργον της αγωγής, και τίθενται αι βάσεις διά τον χαρακτήρα και τον αξιολογικόν προσανατολισμόν του ανθρώπου. Έχετε, αγαπητοί παιδαγωγοί και διδάσκαλοι, μεγάλην ευθύνην διά την μόρφωσιν της νέας γενεάς, διά την ανάπτυξιν εις αυτήν του αισθητηρίου διά την ιερότητα της δημιουργίας. Εις αυτήν την ιεράν αποστολήν σας οφείλετε να αξιοποιήσετε τας αξίας και το οικολογικόν δυναμικόν της Ορθοδόξου Παραδόσεώς μας».
     Για την αντιμετώπιση των ποικίλων σύγχρονων προβλημάτων και για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογράμμισε ότι δεν αρκεί η συνεργασία και κινητοποίηση  όλων των κοινωνικών δυνάμεων αλλά χρειάζεται, κυρίως, η ριζική αλλαγή νοοτροπίας και η ανάπτυξη ενός νέου ήθους ευθύνης. 
     «Τα σύγχρονα οικολογικά προβλήματα είναι διάστασις της κρίσεως ενός πολιτισμού οικονομοκεντρικού, τεχνοκρατικού, ατομικιστικού, αλαζονικού, ενός πολιτισμού των ποσοτικών κριτηρίων και των αριθμών, του κέρδους και της καταναλώσεως, του ευδαιμονισμού και της αδεσμεύτου ελευθερίας. Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι αποτέλεσμα μιάς συγκεκριμένης επιλογής του τρόπου οικονομικής, τεχνολογικής και κοινωνικής αναπτύξεως, η οποία περιφρονεί τόσον το ανθρώπινον πρόσωπον όσον και την φύσιν. Διά πρώτην φοράν εις την ιστορίαν, ο άνθρωπος δύναται να καταστρέψη την ζωήν επί της γης. Τα πυρηνικά όπλα είναι το κατ᾿ εξοχήν σύμβολον του προμηθεικού τιτανισμού του συγχρόνου ανθρώπου. Εν όψει του γεγονότος, ότι σήμερον δυνάμεθα να υπερβώμεν τα όρια, η ιδέα του «μέτρου» - το «Μέτρον άριστον» των Αρχαίων, αποκτά πρωτοφανή επικαιρότητα και αξίαν. Όσον η επιστήμη θα διεισδύη εις τα βάθη του μυστηρίου της ζωής και θα την χειραγωγή, τόσον μεγαλυτέρα θα καθίσταται η ευθύνη μας διά την προστασίαν της. 
     Προφανέστατα, η αντιμετώπισις των πολυπλόκων και πολυδιαστάτων συγχρόνων προβλημάτων απαιτεί πολύπλευρον δραστηριοποίησιν, πολιτικάς αποφάσεις και διοικητικά μέτρα, κινητοποίησιν της κοινωνίας των πολιτών και, κυρίως, ριζικήν αλλαγήν νοοτροπίας, ανάπτυξιν ενός νέου ήθους ευθύνης. Η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, του κοινού αυτού αγαθού, είναι κοινή ευθύνη όλων των κατοίκων της γης. Ιδιαιτέραν αποστολήν έχομεν ημείς οι ορθόδοξοι χριστιανοί, οι κληρονόμοι μιάς μεγάλης και τιμαλφεστάτης Παραδόσεως, όπου εγεννήθησαν, ανεπτύχθησαν εβιώθησαν και διεσώθησαν υψηλαί αξίαι, αι οποίαι ανήκουν εις ο,τι πολυτιμότερον έχει να επιδείξη ο παγκόσμιος πνευματικός πολιτισμός. Εις την κορυφήν αυτής της κλίμακος των αξιών ευρίσκεται η προστασία του ανθρωπίνου προσώπου και του κόσμου του, της «καλής λίαν» δημιουργίας του Θεού». 
     Ο Παναγιώτατος συνεχάρη τους διοργανωτές του Συνεδρίου ενώ νωρίτερα είχε εκφράσει την ιδιαίτερη χαρά του γιατί στόχος των δράσεών του, «είναι η συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητάς των ομογενειακών μας Σχολείων εις θέματα περιβαλλοντικής εκπαιδεύσεως, αειφορίας και βιωσίμου αναπτύξεως, καθώς επίσης και η ανάδειξις της σημασίας της ενημερώσεως, της ανταλλαγής απόψεων, ευαισθητοποιήσεως διά τας κοινωνικάς επιπτώσεις της περιβαλλοντικής κρίσεως, και της αξίας του οικολογικού προσανατολισμού διά τον σύγχρονον άνθρωπον».
     «Εκτιμώμεν ιδιαιτέρως τον διάλογον, την συνάντησιν πρόσωπον προς πρόσωπον, την ανταλλαγήν απόψεων, την ανάληψιν συγκεκριμένων κοινών πρωτοβουλιών, την αλληλογνωριμίαν και την αμοιβαίαν εμπιστοσύνην. Η προσωπική ζωντανή επικοινωνία είναι ζωτικής σημασίας εις την εποχήν της πληροφορικής και του διαδικτύου και της εξουθενώσεως του προσώπου εις τον αχανή κυβερνοχώρον. Δεν απορρίπτομεν την ψηφιακήν επικοινωνίαν, αλλά σας καλούμεν, να μη αφήσετε τας μηχανάς να υποκαταστήσουν την προσωπικήν σχέσιν, την χαράν της συνάξεως και του διαλόγου, την εγγύτητα και έμπνευσιν, την οποίαν δημιουργεί η κοινωνία της ζωής. Η τεχνολογία διευκολύνει την επικοινωνίαν, αλλά δεν ευνοεί την σχέσιν, την κοινωνίαν των προσώπων. Ορθώς ελέχθη, ότι “η μηχανή δεν μπορεί να είναι ο νομοθέτης μας”».


21.2.19

Προ-άνοιξη 2019 στην ύπαιθρο της Ζακύνθου

Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, 20 Φεβρουαρίου 2019 










10.12.18

Γκαστρωμένος ουρανός

Φωτογράφιση: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, εν Βανάτω της Ζακύνθου, 10 Δεκεμβρίου 2018








7.12.18

"Ecology, Theology and Human Dignity in the Orthodox Christian Tradition". Περιβαλλοντικό Συνέδριο στην Κορέα παρόντος του "Πράσινου Πατριάρχου"



Την Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018, σύμφωνα με το Πρόγραμμα της επίσημης 4ης Ποιμαντικής Επισκέψεως του Οικουμενικού Πατριάρχου στη Σεούλ της Κορέας, πραγματοποιήθηκε Συνέδριο για το Περιβάλλον, με θέμα: "Ecology, Theology and Human Dignity in the Orthodox Christian Tradition"

Υπενθυμίζουμε ότι ο κ. Βαρθολομαίος έχει εξονομασθεί "Πράσινος Πατριάρχης", εξαιτίας των ρηξικέλευθων πρωτοβουλιών του υπέρ του φυσικού περιβάλλοντος. 

Την κεντρική ομιλία έκανε ο ίδιος ο Πατριάρχης. Ακολούθησαν εισηγήσεις από τον Αρχιμανδρίτη Μάξιμο Κώνστα, την Δρ Gayle Woloschak και τον Διάκονο Perry Hamalis.

Παρενθετικώς στην ημερίδα έγινε παρουσίαση της κορεατικής έκδοσης του βιβλίου του Οικουμενικού Πατριάρχου "Συνάντηση με το Μυστήριο".

Ακολουθεί το Πρόγραμμα του Συνεδρίου:











And God Saw that Everything was Good 
The Theological Vision of Creation in the Orthodox Tradition

Ecumenical Patriarch Bartholomew

Introduction: Reading the Book of Nature

At first glance, it may appear strange for the leader of a religious institution concerned with “sacred” values to be so profoundly involved in “worldly” issues. After all, what does preserving the planet have to do with saving the soul? It is commonly assumed that global climate change and the exploitation of our nature’s resources are matters that concern politicians, scientists and technocrats. At best, perhaps, they are the preoccupation of interest groups or naturalists. 

So the preoccupation of the Orthodox Church and, in particular, her highest administrative authority, the Ecumenical Patriarchate, with the environmental crisis will probably come as a surprise to many people. Yet, there are no two ways of looking at either the world or God. There we cannot have a double vision or binary worldview. There can be no distinction between concern for human welfare and concern for ecological preservation.

In the late 3rd century, St. Anthony of Egypt (251-356), the “father of monasticism,” described nature as a book that teaches us about the beauty of God’s creation: “My book is the nature of creation; there, I read the works of God.” The spiritual collection known as The Philokalia records St. Anthony saying: “Creation declares in a loud voice its Maker and master.” This is how the Orthodox Church perceives the natural environment. There is, as St. Maximus the Confessor claimed in the 7th century, a sacramental dimension to creation. The whole world is a “cosmic liturgy.” St. Maximus adds: “Creation is a sacred book, whose letters are the universal details of creation.” What, then, is the Orthodox vision of the world?

As a young child, accompanying the priest of our local village to remote chapels on our native island of Imvros in Turkey, the connection of the beautiful mountainside to the splendor of liturgy was abundantly clear. This is because the natural environment provides a panoramic vision of the world. Nature’s beauty leads to a broader view of life and creation. It resembles the wide-angle lens of a camera, which prevents us from using or abusing the natural resources of our planet in a narrow-minded or selfish manner.

Eucharistic and Ascetic Beings

In the Orthodox Church, this broader vision is defined by the “eucharistic” and “ascetic” dimensions of life. These two fundamental concepts – “eucharist” and “ascesis” – are profoundly theological and spiritual in nature. The implications of the first term are easily appreciated. The word comes from the Greek word eucharistia, or “thanksgiving,” the same term used to describe the sacrament of the Divine Liturgy. In calling for a “eucharistic spirit,” the Orthodox Church reminds us that the created world should not be treated as our private possession or property, but rather received as a precious treasure or divine gift. The proper response, upon receiving this gift, is to accept and respect it with gratitude and thanksgiving.

The second term that defines our response to God’s generosity is “ascesis,” which derives from the Greek word askeo and and describes the way we treat the gift of creation. The world’s resources are offered to us by God not only to satisfy our needs but also to be shared with fairness. They are not ours to abuse or waste simply because we have the desire to consume them or the ability to pay for them. The ascetic dimension of life implies a vocation to respect and protect creation through self-restraint and self-control, as well as through frugality and simplicity. In this way, everything is restored to its original vision and purpose, as God intended it from the moment of creation.

Love for the Whole of Creation

On the sixth day of creation, God fashioned humankind in His image and likeness. (Gen. 1.26) However, most people tend to forget that numerous “living creatures of every kind, cattle and creeping things and wild animals of the earth of every kind” (Gen. 1.24), were also created on that day. This close connection between humanity and the rest of creation is a powerful reminder of the intimate relationship that we share as human beings with the rest of creation. There is more that unites us with the earth than separates us from it. This is a lesson of which science and ecology have reminded us in recent decades.

The saints of the early Eastern Church understood this lesson very well. They knew that a person with a pure heart was able to sense the connection with the rest of creation, especially the animal world. And this reality has parallels in both Eastern and Western Christianity. Think about St. Francis of Assisi talking to the sun and the moon, St. Seraphim of Sarov feeding the bear in the forest. This connection with the rest of creation is not merely emotional; it is profoundly spiritual. It is the same recognition expressed by St. Paul in his Letter to the Colossians, when he spoke of all things being created in Christ. (Col. 1.15-17) This is why Abba Isaac of Nineveh can write in the seventh-century desert of Syria:

What is a merciful heart? It is a heart, which is burning with love for the whole of creation: for human beings, for birds, for beasts, for demons – for all of God’s creatures. When such persons recall or regard these creatures, their eyes are filled with tears. An overwhelming compassion makes their heart grow small and weak, and they cannot endure to hear or see any kind of suffering, even the smallest pain, inflicted upon any creature.

Interpreting the Concept of Sin

Now, if all of creation is sacred, then our relationship with the environment is mystical or sacramental. In fact, the “sin of Adam” is precisely his refusal to perceive and receive the world as a gift of encounter and communion with God and with the rest of creation. This is why, in his Letter to the Romans, St. Paul emphasizes the consequences of sin, stating that “from the beginning till now, the entire creation has been groaning in pain” (Rom. 8.22), but now “awaits with eager longing this revelation by the children of God.” (Rom. 8.19)

Dear friends, the environmental crisis that we face reminds us of the cosmic consequences of sin, which are more than just social or spiritual. Indeed, every act of ecological pollution or destruction is an offence against God. Unfortunately, as human beings, we are responsible for creation; but we have behaved as if we own creation. Creation care is not primarily an ethical or moral issue. It demands a radical change of worldview and lifestyle. We are called literally to repent for the way we regard and treat God’s creation.

Therefore, the traditional concept of sin must be broadened to include environmental abuse! This is why, almost twenty years ago, we declared:

To commit a crime against the natural world is a sin. For human beings to cause species to become extinct and destroy the biological diversity of God’s creation; . . . to degrade the integrity of the earth by causing climate change; . . . to strip the earth of its natural forests, or destroy its wetlands; . . . to contaminate the earth’s waters, its land, its air, and its life – all of these are sins.

Social, Political, and Economic Implications

At the same time, natural creation is inseparable from the identity and destiny of humanity. Human attitudes and actions toward creation directly reflect human attitudes and behavior toward other people. Ecology is inevitably related in both its etymology and meaning to economy; our global economy is simply outgrowing the capacity of our planet to support it. Moreover, scientists estimate that those most hurt by global warming in the future will be those who can least afford it. Thus, pollution is intimately connected to poverty. Creation care is inevitably related to the Parable of the Last Judgment, where the Lord says: “I was hungry and you gave me food; I was thirsty and you gave me something to drink” (Matt. 25.35).

Concern, then, for the environment is directly related to concern for social justice, and particularly of world hunger. And a Church that does not pray and act for a polluted world is a Church that refuses to offer food and drink to a suffering humanity. This planet is indeed our home; but it is also the home of every human being, of every animal creature, and of every form of life created by God. We are not alone in this world; and our generation is not the only one that needs to survive on this planet.

Conclusion: A New Worldview

We have often said that the crisis that we are facing is not primarily ecological. It is a crisis concerning the way we regard and respect the world. We treat our planet in a godless way precisely because we fail to see it as a gift from the Creator. It is our obligation to accept, sustain and convey this gift to future generations.

Nevertheless, almost exactly two months ago, the Intergovernmental Panel on Climate Change met here in South Korea and issued a report that calculates the catastrophic damage and immense cost of climate change, encouraging greater restraint in energy waste than we ever imagined. Therefore, before we can effectively deal with problems of our environment, we must change the way we see the world. We require a new worldview if we truly desire “a new earth.” (Rev. 21.1)

So let us acquire a “eucharistic spirit” and an “ascetic ethos” in our approach to creation care. Let us regard ourselves as responsible for every living creature of God. On September 1, 2017, the world day for protection of the natural environment, we issued a common statement with Pope Francis, proclaiming that:

[T]here can be no sincere and enduring resolution to the challenge of the ecological crisis unless the response is collective, unless the responsibility is shared, and unless we give priority to service.

Dear friends, the beautiful forests, the rocky seacoasts, and wonderful mountains of your country belong not only to the present generation but also to future generations. This is why the Korean people have acquired a unique reputation for reducing and recycling waste as well as respecting and protecting the natural environment. After all, humankind is entitled to something better than what we see around us. Future generations are entitled to a better and brighter world – a world free from degradation and violence, a world of generosity and compassion. It is this selfless and sacrificial love for our children that will show us the path that we must follow into the future.


1.12.18

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και ο “Πράσινος Πατριάρχης” πρωτοπόροι στην οικοδόμηση οικολογικού ήθους και αλλαγής νοοτροπίας έναντι του φυσικού περιβάλλοντος

Εισήγηση 
του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτη Καποδίστρια
Μάστερ Θεολογίας, 
κατά το 3ο Διεθνές Συνέδριο του προγράμματος "Επιστήμη και ορθοδοξία ανά τον Κόσμο", του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών - Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Θέμα Συνεδρίου: "Η σχέση Επιστήμης και Ορθόδοξου Χριστιανισμού: παρελθόν - παρόν - μέλλον" (Αθήνα, 29.11-1.12.2018)
[Ημερομηνία εισήγησης: 30 Νοεμβρίου 2018]




22.11.18

Παρουσίαση των eco-δράσεων του Οικουμενικού Πατριαρχείου από τον π. Παν. Καποδίστρια, στο Συνέδριο για τη σχέση Επιστήμης και Ορθοδοξίας (Εθνικό ίδρυμα Ερευνών, 29.11.2018)


Το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος «Επιστήμη και Ορθοδοξία ανά τον Κόσμο», διοργανώνει το 3ο Διεθνές Συνέδριό του, με τίτλο «Η σχέση Επιστήμης και Ορθόδοξου Χριστιανισμού: παρελθόν - παρόν - μέλλον», από την 29η Νοεμβρίου έως την 1η Δεκεμβρίου 2018 (στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα). Σε προηγούμενη δημοσίευσή μας (δείτε ΕΔΩ) παρουσιάστηκαν όλα τα σχετικά: αναλυτικό πρόγραμμα εισηγήσεων και περιλήψεις). 

Οι εργασίες του συνεδρίου θα είναι αγγλόφωνες (οι πλείστες), θα υπάρξουν όμως και οι ελληνικές μεταφράσεις. Συμμετέχουν πολλοί επιστήμονες από το εξωτερικό και από την Ελλάδα, οι οποίοι θα κάνουν focus σε στιγμές και πτυχές της συνάντησης ή και συναντίληψης Επιστήμης και Ορθοδοξίας από το χθες έως το αύριο.

Ανάμεσα στους ομιλητές προσκλήθηκε ευγενώς από τους διοργανωτές και θα είναι ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου, ο οποίος θα παρουσιάσει το θέμα: "ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ Ο “ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ” ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΗΘΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗΣ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ".

Η εισήγηση θα γίνει το πρωί της Παρασκευής, 29ης Νοεμβρίου, από τις 9.30 το πρωί, στο πλαίσιο της ενότητας "Φύση και Βιοηθική" του Συνεδρίου.

Περίληψη εισήγησης π. Π. Κ.

Πριν από τρεις δεκαετίες το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανέλαβε πρωτοβουλίες για την ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας έναντι του οικολογικού προβλήματος. Τη σκυτάλη κρατά ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος -με μηνύματα, επιστημονικά συμπόσια μεταξύ θρησκευτικών ηγετών και ειδικών επιστημόνων, θεολογικά κείμενα, διαλέξεις σε επίσημα fora ανά τον κόσμο- πασχίζει να καταδείξει ότι το πρόβλημα είναι κυρίως πνευματικό - ηθικό και ότι ο αυθεντικός άνθρωπος της Εκκλησίας είναι ολιγαρκής και συνάμα αυτάρκης, διότι πίσω από τα κτίσματα  βλέπει και σέβεται τον μεγάλο Ποιητή και Δημιουργό των Πάντων Τριαδικό Θεό. Τούτο σημαίνει ότι ο άνθρωπος χρειάζεται να συμπεριφέρεται ως  οικονόμος, φύλακας και ιερέας της Κτίσης του Θεού.

Η όλη αυτή ευαισθητοποίηση έχει συνεγείρει και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με τον Πάπα Φραγκίσκο να υιοθετεί την 1η Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Προσευχών υπέρ του φυσικού Περιβάλλοντος, την οποία έχει από το 1989 καθιερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Οι εν γένει οικολογικές – περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Θρόνου σφραγίστηκαν, με επίσημο τρόπο, μες από ειδικές αναφορές στα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Κρήτη, 2016). Η προσπάθεια και οι ανάλογες δράσεις Βαρθολομαίου (του επονομαζόμενου “Πράσινου Πατριάρχη”) συνεχίζονται.

Rev. Panagiotis Kapodistrias
The Ecumenical Patriarchate and the “green Patriarch” as the spearhead of a new ecological ethos and change of mentality concerning the natural environment

Three decades ago, the Ecumenical Patriarchate undertook initiatives to raise public awareness on the problem of ecology. Patriarch Bartholomew is personally the spearhead of an important initiative, through addresses, scientific symposia with the participation of religious leaders and specialized scientists, theological texts, and lectures at official fora throughout the world, aiming at showing that the problem is mainly spiritual-ethical, and that authentic Christians are frugal and self-sufficient, because behind the created world they see and pay respect to the great Creator of all, the Triadic God. This means that humans must act as housekeepers, guardians and ministers of God’s Creation.

This awareness effort has also mobilized the Roman Catholic Church, with Pope Francis also commemorating September 1 as Day of Prayers for the Natural Environment, first established by the Ecumenical Patriarchate in 1989. The overall ecological-environmental initiatives of the Ecumenical Throne were officially sealed with particular mentions in the acts of the Holy and Great Synod of the Orthodox Church (Crete, 2016). The effort and actions of Bartholomew, the so-called “green Patriarch”, continue as we speak.

7.11.18

Επιτόπια καταγραφή του σεισμόπληκτου Καστρομονάστηρου στον "πλωτό παράδεισο" των Στροφάδων


Φωτογραφίες και κείμενο: Πέτρος Παράσχης 

Πρωί 6ης Νοεμβρίου 2018, ταξίδι στα νησιά Στροφάδες Ζακύνθου, όπου πραγματοποιήθηκε αυτοψία Μηχανικών της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων (Δ.Α.Β.Μ.Μ), της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ζακύνθου και στελεχών της Μητροπόλεως Ζακύνθου, υπό τους Σεβ. Μητροπολίτες Δωδώνης κ. Χρυσοστόμου και Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄, με σκοπό την πλήρη και πραγματική αποτύπωση των ζημιών που προκλήθηκαν από τον ισχυρότατο σεισμό της 26ης Οκτωβρίου 2018

Η κατάσταση, όπως φαίνεται στις δημοσιευόμενες φωτογραφίες, είναι αποκαρδιωτική, οι ζημιές είναι πολύ μεγάλες και εκτεταμένες σε όλο το κτιριακό συγκρότημα, παρότι ο ίδιος ο πύργος του Μοναστηριού στάθηκε όρθιος, κυρίως εξαιτίας της περίδεσης που είχε πραγματοποιηθεί μετά τους ανάλογους μεγάλους σεισμούς της περιοχής, το 1997.

Το μνημείο χρήζει άμεσης αποκατάστασης, βάσει της μελέτης, η οποία έχει εκπονηθεί το 2009 από το Πανεπιστήμιο Πατρών, με μέριμνα της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου και έχει εγκριθεί της Δ.Α.Β.Μ.Μ.. Σημειωτέον ότι, κατά την πάροδο των ετών που προηγήθηκαν, ουδεμία παρέμβαση προς αποκατάστασιν έγινε, εξαιτίας της μη διαθέσεως των κρατικών υπευθύνων να αντιμετωπίσουν το μοναδικό στον Ιόνιο χώρο παλαιολόγειο αυτό μνημείο του ΙΓ΄ αιώνος, όπως του αρμόζει και άπαντες οφείλουμε.  

































































































































Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails