© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

20.7.07

Η "Διακήρυξη της Βενετίας"


ΚΟΙΝΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ
ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΥΛΟΥ B´
ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

(Ρώμη - Βενετία, 10 Ιουνίου 2002)

[Μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο]

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, με πνεύμα ειρήνης, για το καλό όλων των ανθρώπων και για τη φροντίδα της Δημιουργίας. Αυτήν την ιστορική στιγμή, στην αρχή της τρίτης χιλιετίας, θλιβόμαστε βλέποντας τον καθημερινό πόνο μεγάλου αριθμού ανθρώπων εξαιτίας της βίας, της πείνας, της φτώχιας και της αρρώστιας. Μας ανησυχούν επίσης οι αρνητικές επιπτώσεις για την ανθρωπότητα και για όλη τη Δημιουργία, οι οποίες προκύπτουν από την υποβάθμιση κάποιων από τους βασικούς φυσικούς πόρους, όπως το νερό, ο αέρας και η γη, που έχει προκληθεί από μια οικονομική και τεχνολογική πρόοδο, η οποία δεν αναγνωρίζει και δεν λαμβάνει υπόψη της τα όριά της.
Ο Μεγαλοδύναμος Θεός οραματίστηκε έναν κόσμο κάλλους και αρμονίας και τον δημιούργησε, κάνοντας κάθε μέρος του έκφραση της ελευθερίας, της σοφίας και της αγάπης Του (βλ. Γένεσις 1:1-25).
Στο κέντρο τής όλης Δημιουργίας, τοποθέτησε εμάς, τους ανθρώπους, με την αναφαίρετη ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας. Αν και μοιραζόμαστε πολλά κοινά γνωρίσματα με τα υπόλοιπα έμβια όντα, ο Μεγαλοδύναμος Θεός προχώρησε περισσότερο σε ό,τι μας αφορά και μας έδωσε ψυχή αθάνατη, πηγή αυτοσυνείδησης και ελευθερίας, χαρίσματα που μας κάνουν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν Του (βλ. Γένεσις 1:26-31, 2:7). Με τη σφραγΣυγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ, με πνεύμα ειρήνης, για το καλό όλων των ανθρώπων και για τη φροντίδα της Δημιουργίας. Αυτήν την ιστορική στιγμή, στην αρχή της τρίτης χιλιετίας, θλιβόμαστε βλέποντας τον καθημερινό πόνο μεγάλου αριθμού ανθρώπων εξαιτίας της βίας, της πείνας, της φτώχιας και της αρρώστιας. Μας ανησυχούν επίσης οι αρνητικές επιπτώσεις για την ανθρωπότητα και για όλη τη Δημιουργία, οι οποίες προκύπτουν από την υποβάθμιση κάποιων από τους βασικούς φυσικούς πόρους, όπως το νερό, ο αέρας και η γη, που έχει προκληθεί από μια οικονομική και ίδα αυτής της ομοιότητας, τοποθετηθήκαμε στον κόσμο από το Θεό προκειμένου να συνεργαζόμαστε μαζί Του ώστε να πραγματώνουμε όλο και πληρέστερα το θεϊκό σκοπό της Δημιουργίας.
Στην αυγή της ιστορίας, ο άνδρας και η γυναίκα αμάρτησαν με την ανυπακοή τους προς το Θεό και απορρίπτοντας το σχέδιό Του για τη Δημιουργία. Μεταξύ των αποτελεσμάτων αυτής της πρώτης αμαρτίας ήταν η καταστροφή της αρχικής αρμονίας της Δημιουργίας. Αν εξετάσουμε προσεκτικά την κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση που αντιμετωπίζει η παγκόσμια κοινότητα, πρέπει να συμπεράνουμε ότι εξακολουθούμε να προδίδουμε την εντολή που μας έδωσε ο Θεός: να είμαστε διαχειριστές που καλούμεθα να συνεργαστούμε με το Θεό στη φύλαξη της Δημιουργίας με ευλάβεια και σοφία.
Ο Θεός δεν έχει εγκαταλείψει τον κόσμο. Θέλημά Του είναι να πραγματωθεί το σχέδιό Του, και η ελπίδα μας γι’ αυτό, μέσα από τη συνεργασία μας για την αποκατάσταση της αρμονίας του. Στην εποχή μας, γινόμαστε μάρτυρες της ανάπτυξης μιας οικολογικής συνείδησης που χρειάζεται να ενθαρρυνθεί, έτσι ώστε να οδηγήσει σε πρακτικά προγράμματα και πρωτοβουλίες. Η συνείδηση της σχέσης μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου οδήγησε σε μια πληρέστερη αίσθηση της σημασίας της σχέσης μεταξύ ανθρώπων και φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο είναι δημιούργημα του Θεού και που ο Θεός μας το εμπιστεύθηκε να το διαφυλάττουμε με σοφία και αγάπη (βλ. Γένεσις 1:28).
Ο σεβασμός για το περιβάλλον πηγάζει από το σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Μόνο βάσει της αναγνώρισης εκ μέρους μας ότι ο κόσμος έχει δημιουργηθεί από το Θεό, μπορούμε να διακρίνουμε μια αντικειμενική ηθική τάξη μέσα στα πλαίσια της οποίας έχουμε τη δυνατότητα να διατυπώσουμε ένα κώδικα περιβαλλοντικής ηθικής. Με αυτήν την προοπτική, οι Χριστιανοί και όλοι οι άλλοι πιστοί έχουν να παίξουν ένα συγκεκριμένο ρόλο στη διακήρυξη ηθικών αξιών και στην εκπαίδευση των ανθρώπων προς μια οικολογική συνείδηση, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά ευθύνη έναντι του εαυτού, έναντι των άλλων, έναντι της Δημιουργίας.
Αυτό που απαιτείται, είναι μια πράξη μετάνοιας από την πλευρά μας και μια ανανεωμένη προσπάθεια να δούμε τους εαυτούς μας, ο ένας τον άλλον και τον κόσμο γύρω μας μέσα στην προοπτική του θεϊκού σχεδίου για τη Δημιουργία. Το πρόβλημα δεν είναι απλώς οικονομικό και τεχνολογικό· είναι ηθικό και πνευματικό. Η λύση σε οικονομικό και τεχνολογικό επίπεδο μπορεί να βρεθεί μόνο αν υποστούμε, με τον πιο ριζικό τρόπο, μια εσωτερική μεταβολή, που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγή του τρόπου ζωής μας και των μη αειφόρων προτύπων κατανάλωσης και παραγωγής. Μια γνήσια μεταστροφή εν Χριστώ θα μας δώσει τη δυνατότητα να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και ενεργούμε.
Πρώτον, πρέπει να ξανακερδίσουμε την ταπεινότητα και να αναγνωρίσουμε τα όρια των δυνάμεών μας και, το πιο σημαντικό απ’ όλα, τα όρια της γνώσης και της κρίσης μας. Εδώ και καιρό, παίρνουμε αποφάσεις, αναλαμβάνουμε δράσεις και ορίζουμε αξίες που μας οδηγούν μακριά από τον κόσμο, όπως θα έπρεπε να είναι, μακριά από το σχέδιο του Θεού για τη Δημιουργία, μακριά από όλα όσα είναι ουσιαστικής σημασίας για έναν υγιή πλανήτη και μια υγιή ανθρώπινη κοινοπολιτεία. Χρειάζεται μια νέα προσέγγιση και ένας νέος πολιτισμός, βασισμένα στην κεντρική θέση του ανθρώπου μέσα στη Δημιουργία και εμπνευσμένα από περιβαλλοντικά ηθική συμπεριφορά, που θα πηγάζει από την τριπλή μας σχέση με το Θεό, τον εαυτό και τη Δημιουργία. Μια ηθική σαν κι αυτή καλλιεργεί την αλληλεξάρτηση και τονίζει τις αρχές της παγκόσμιας αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και υπευθυνότητας, για την προαγωγή ενός αληθινού πολιτισμού ζωής.
Δεύτερον, πρέπει να παραδεχτούμε με ειλικρίνεια ότι το ανθρώπινο είδος αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που βλέπουμε γύρω μας. Εμείς και, πολύ περισσότερο τα παιδιά μας και οι μελλοντικές γενιές, αξίζουν έναν καλύτερο κόσμο, έναν κόσμο απαλλαγμένο από την υποβάθμιση, τη βία και την αιματοχυσία, έναν κόσμο γενναιοδωρίας και αγάπης.
Τρίτον, έχοντας επίγνωση της αξίας της προσευχής, πρέπει να ικετεύουμε το Θεό το Δημιουργό να χαρίζει φώτιση στους ανθρώπους, όπου κι αν βρίσκονται, σχετικά με το καθήκον τους να σέβονται και να διαφυλάσσουν προσεκτικά τη Δημιουργία.
Ως εκ τούτου, καλούμε όλους τους καλοπροαίρετους ανθρώπους να στοχαστούν τη σημασία των παρακάτω ηθικών στόχων:

1. Να σκεφτόμαστε τα παιδιά του κόσμου όταν εξετάζουμε και αξιολογούμε τις επιλογές μας για δράση.
2. Να είμαστε ανοιχτοί στη μελέτη των αληθινών αξιών βασισμένων στο φυσικό νόμο που συντηρεί κάθε ανθρώπινο πολιτισμό.
3. Να χρησιμοποιούμε την επιστήμη και την τεχνολογία με πλήρη και εποικοδομητικό τρόπο, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι τα επιστημονικά ευρήματα πρέπει πάντα να αξιολογούνται υπό το φως της κεντρικής θέσης του ανθρώπου, του κοινού καλού και του εσωτερικού σκοπού της Δημιουργίας. Η επιστήμη μπορεί να μας βοηθήσει να διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος, προκειμένου να αυξήσουμε την πνευματική και υλική ευημερία της παρούσης και των μελλοντικών γενεών. Η αγάπη για τα παιδιά μας είναι εκείνη που θα μας υποδείξει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε προς το μέλλον.
4. Να είμαστε ταπεινόφρονες σχετικά με την ιδέα της ιδιοκτησίας και να είμαστε ανοιχτοί στις απαιτήσεις της αλληλεγγύης. Η θνητότητά μας, σε συνδυασμό με την αδυναμία της κρίσης μας, μας προειδοποιεί να μην κάνουμε πράγματα μη αναστρέψιμα σε σχέση με ό,τι επιλέγουμε να θεωρούμε ιδιοκτησία μας κατά τη σύντομη διαμονή μας πάνω σε τούτη τη γη. Δεν μας έχει δοθεί απεριόριστη εξουσία πάνω στην πλάση· είμαστε απλώς διαχειριστές της κοινής κληρονομιάς.
5. Να αναγνωρίζουμε την ποικιλομορφία των καταστάσεων και των ευθυνών στο έργο για ένα καλύτερο παγκόσμιο περιβάλλον. Δεν έχουμε την προσδοκία να αναλάβει κάθε άνθρωπος και κάθε θεσμός το ίδιο φορτίο. Ο καθένας έχει να διαδραματίσει ένα ρόλο, αλλά για να γίνουν σεβαστές οι απαιτήσεις της δικαιοσύνης και της φιλανθρωπίας, οι πιο ευημερούσες κοινωνίες πρέπει να φέρουν το μεγαλύτερο φορτίο και απαιτείται από αυτές μια θυσία μεγαλύτερη από εκείνη που μπορούν να προσφέρουν οι φτωχές. Οι θρησκείες, οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί αντιμετωπίζουν πολλές διαφορετικές καταστάσεις· αλλά βάσει της αρχής της συμπληρωματικότητας, όλοι μπορούν να αναλάβουν κάποιες εργασίες, κάποιο μέρος της κοινής προσπάθειας.
6. Να προωθήσουμε μια ειρηνική προσέγγιση στις διαφωνίες σχετικά με το πώς να ζούμε σε τούτη τη γη, με το πώς να τη μοιραζόμαστε και να τη χρησιμοποιούμε, με το τι να αλλάξουμε και τι να αφήσουμε αμετάβλητο. Επιθυμία μας δεν είναι να αποφύγουμε τη διχογνωμία σχετικά με το περιβάλλον, γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη λογική και στο δρόμο του διαλόγου προκειμένου να φθάσουμε σε συμφωνία. Αυτοδεσμευόμαστε να σεβόμαστε τις απόψεις όλων όσοι διαφωνούν μαζί μας, αναζητώντας λύσεις μέσω ανοιχτής ανταλλαγής απόψεων, χωρίς να καταφεύγουμε στην καταπίεση και στην κυριαρχία.

Δεν είναι πολύ αργά. Ο κόσμος του Θεού έχει απίστευτες δυνάμεις ίασης. Μέσα σε μια και μόνη γενιά, μπορούμε να οδηγήσουμε τη γη προς το μέλλον των παιδιών μας. Ας ξεκινήσει τώρα αυτή η γενιά, με τη βοήθεια και την ευλογία του Θεού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails