© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

19.9.17

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου για την Ημέρα Προσευχής υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος 2017


† ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ἐλέῳ Θεοῦ, Ἀρχιεπίσκοπος Νέας Ἰουστινιανῆς καὶ πάσης Κύπρου,
παντὶ τῷ Χριστεπωνύμῳ Πληρώματι
τῆς Ἁγιωτάτης Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Δημιουργοῦ πάσης τῆς κτίσεως Κυρίου
καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν.

«Ἄναρχε τρισήλιε Βασιλεῦ, ὁ καιρῶν καὶ χρόνων, τὰς ἑλίξεις περισκοπῶν, εὐλόγησον τὸν κύκλον, τῆς νέας περιόδου, τὰς ἀγαθάς σου δόσεις πᾶσι δωρούμενος».

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ὁ Σεπτέμβριος μήνας σηματοδοτεῖ, κατά τό ἀρχαῖο ρωμαϊκό ἔθος, τήν ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου καί ἔχει καθοριστεῖ ὡς ἡ ἀρχή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Ἡ φύσις ἑτοιμάζεται νά διατρέξη ἕνα νέο κύκλο ἐποχῶν καί ἕνα νέο κύκλο βλαστήσεως. Ἐμεῖς, μέ τή βοήθεια καί τή χάριν τοῦ Θεοῦ, καθώς εἰσερχόμαστε σ’ἕνα ἀκόμη ἐκκλησιαστικό ἔτος, ἀνανεώνουμε ὅλοι τίς πνευματικές μας δυνάμεις καί ἐπικαλούμεθα τίς εὐλογίες καί τή στήριξη τοῦ Κυρίου στούς νέους πνευματικούς ἀγῶνες καί προκλήσεις.

Ὡς γνωστόν ἡ σημερινή ἡμέρα ἔχει ὁρισθεῖ ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἔχει, ἐπίσης, καθιερωθεῖ ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ὡς ἡ ἡμέρα προσευχῆς γιά τό φυσικό περιβάλλον. Ἔτσι, κατά τήν πρώτη Κυριακή τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου ἀναπέμπονται δεήσεις πρός τόν Θεό «ὑπέρ τοῦ περιβάλλοντος ἡμᾶς στοιχείου καί εὐσταθείας πάσης τῆς κτίσεως».

Ἡ φύση, κατά τήν πίστη καί τήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ· «πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν ὃ γέγονεν» (Ἰω. 1,3). Μέσα καί ἀπό τή μεγαλειώδη δημιουργία μποροῦμε ἐμπειρικά νά ἀναγνωρίσουμε τή δόξα καί τό μεγαλείο τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ. «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα», ἀναφωνεῖ μέ ἐνθουσιασμό ο Προφήτης Δαβίδ (Ψαλμ. 18,1). Στό βιβλίο τῆς Γένεσης περιγράφεται ἡ εὐλογία πού δόθηκε ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο γιά τή χρήση τῆς δημιουργίας πρός

ἐπιβίωση: «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς καί ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καί τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καί πάντων τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς … δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καί πᾶν ξύλον, ὅ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπόν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν». (Γεν. 1,28-29). Τό προνόμιο, ὅμως, τῆς κυριαρχίας δόθηκε στόν ἄνθρωπο ἀπό τό Θεό κατά παραχώρηση, στό πλαίσιο τῆς «κατ᾿ εικόνα Θεοῦ» δημιουργίας του, μέ τήν προϋπόθεση ὅτι θά ἀσκεῖται μέ ὑπευθυνότητα, σύνεση καί μέτρο.

Δυστυχῶς ἡ πορεία καί ἡ συμπεριφορά τῆς ἀνθρωπότητας ἀποδεικνύει ὅτι ὁ άνθρωπος δέν σεβάστηκε τήν κτίση, τό ὑπέροχο αὐτό δῶρο τοῦ Θεοῦ. Φέρθηκε καί συνεχίζει νά φέρεται κατά τρόπο ἄπληστο καί βίαιο. Εἶναι γνωστές σέ ὅλους μας οἱ συνέπειες τῆς ἀλόγιστης ἐκμετάλλευσης τῶν πλουτοπαραγωγικών πηγῶν, τῆς καταστροφής τοῦ θαλάσσιου πλούτου ἀπό τά βιομηχανικά ἀπόβλητα, τήν ὑπεραλίευση, τῆς ρύπανσης τῆς ἀτμόσφαιρας καί τῆς συνεχοῦς μεταβολῆς τοῦ κλίματος. Οἱ ἐπιπτώσεις αὐτές εἶναι πλέον ορατές σέ κάθε σημεῖο τοῦ πλανήτη μας.

Ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς κρίσης βρίσκεται στή διατάραξη τῆς σχέσης καί κοινωνίας μέ τόν Θεό, ἡ ὁποία ἐπέφερε τήν ἀλλοίωση τῆς ταυτότητας τοῦ ἀνθρώπου.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Δέν μποροῦμε νά μείνουμε ἀδιάφοροι μπροστά στήν καταστροφή τῆς ὑλικῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, πού συντελεῖται στίς μέρες μας. Θά πρέπει καί ἀτομικά, ἀλλά καί συλλογικά, νά ἀλλάξουμε νοοτροπία καί νά σταματήσουμε τήν ἀλόγιστη καί καταστρεπτική ἐκμετάλλευση τῆς φύσεως. Ἡ φύση δέν μᾶς ἀνήκει, γιά νά τήν καταστρέφουμε, οὔτε καί νά τήν ἐκμεταλλευόμαστε ἐγωιστικά. Μᾶς παραχωρήθηκε, γιά νά τήν ἀξιοποιοῦμε μέ σωφροσύνη καί νά τήν προστατεύουμε.

Τελειώνοντας, ὑπενθυμίζουμε τήν παρακαταθήκη πού ἄφησε ἡ Μεγάλη καί Ἁγία Σύνοδος που συνῆλθε στήν Κρήτη κατά τήν περίοδο τῆς

Πεντηκοστῆς του 2016: «Ἡ οἰκολογική κρίσις […] καθιστᾷ ἐπιτακτικόν τό χρέος τῆς Ἐκκλησίας ὅπως συμβάλῃ, διά τῶν εἰς τήν διάθεσιν αὐτῆς πνευματικῶν μέσων, εἰς τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ ἐκ τῶν συνεπειῶν τῆς ἀνθρωπίνης ἀπληστίας. Ἡ ἀπληστία διά τήν ἱκανοποίησιν τῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν ὁδηγεῖ εἰς τήν πνευματικήν πτώχευσιν τοῦ ἀνθρώπου καί εἰς τήν καταστροφήν τοῦ περιβάλλοντος. Δέν πρέπει νά λησμονῆται ὅτι ὁ φυσικός πλοῦτος τῆς γῆς δέν εἶναι περιουσία τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά τοῦ Δημιουργοῦ: «Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καί πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ» (Ψαλμ. 23 ,1). Οὕτως, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τονίζει τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ διά τῆς καλλιεργείας τῆς εὐθύνης τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι τοῦ θεοσδότου περιβάλλοντος καί διά τῆς προβολῆς τῶν ἀρετῶν τῆς ὀλιγαρκείας καί τῆς ἐγκρατείας. Ὀφείλομεν νά ἐνθυμώμεθα ὅτι ὄχι μόνον αἱ σημεριναί, ἀλλά καί αἱ μελλοντικαί γενεαί ἔχουν δικαίωμα ἐπί τῶν φυσικῶν ἀγαθῶν, τά ὁποῖα μᾶς ἐχάρισεν ὁ Δημιουργός».

Βέβαιοι ὅτι ὅλοι κατανοεῖτε τήν κρισιμότητα τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος, ὅπως αὐτό ἐξελίσσεται σήμερα, πιστεύουμε ὅτι θά ἀναλάβετε κάθε προσπάθεια, στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων σας, προκειμένου νά συμβάλλετε καθοριστικά στήν προστασία καί τή διάσωση τῆς φυσικῆς δημιουργίας. Εἶναι τοῦτο, ἐκτός τῶν ἄλλων, καί μία ἀπαραίτητη προϋπόθεση, γιά νά μπορέσουμε τόσο ἐμεῖς, ὅσο καί τά παιδιά μας, νά ζήσουμε στόν πλανήτη, πού ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ μᾶς δώρισε γιά κατοικία μας.

Διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης

Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Κύπρου,
3 Σεπτεμβρίου 2017.

5.9.17

Γιορτή Οικολογίας "Αληθώς" 2017, με βιοηθική ομιλία ιατρού Πέτρου Στραβοπόδη [πλήρες video]



 ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΠΑΝΑΤΟΥ ΑΛΗΘΩΣ 
Δειλινό 31ης Αυγούστου 2015, στο πλάτωμα της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου εν Ζακύνθω


1.9.17

Κοσμοσυρροή στη Γιορτή Οικολογίας και τη βιοηθική ομιλία, κατά τον Αγιασμό για τον 7ο κύκλο "Αληθώς"




















































































Ως γνωστόν, η 1η Σεπτεμβρίου αποτελεί την Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά (Αρχή της Ινδίκτου) και το Οικουμενικό Πατριαρχείο από 28ετίας την έχει ανακηρύξει Ημέρα αναπέμψεως ευχών και προσευχών υπέρ της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Κάθε τέτοια ημέρα μάλιστα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄, ο οποίος προσφυέστατα έχει ονομασθεί “Πράσινος Πατριάρχης”, εξαπολύει Μήνυμα οικολογικής ευαισθητοποίησης των Ορθοδόξων όπου γης και όχι μόνο.

Στο εφετινό σχετικό Μήνυμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογραμμίζει: “[...] Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς συγχρόνου πολυδιαστάτου κρίσεως τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ πολιτισμού του καὶ τοῦ οἴκου του, ἀπαιτεῖται πολύπλευρος κινητοποίησις καὶ κοινὴ προσπάθεια. Ὅπως ὅλα τὰ μεγάλα προβλήματα, οὕτω καὶ αἱ σοβοῦσαι ἀλληλοπεριχωρούμεναι κρίσεις τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς κοινωνίας, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν χωρὶς τὴν διαχριστιανικὴν καὶ διαθρησκειακὴν συνεργασίαν. Ὁ διάλογος εἶναι ἐδῶ πρόσφορος χῶρος διὰ νὰ ἀναδειχθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι οἰκοφιλικαὶ καὶ κοινωνικαὶ παραδόσεις, διὰ οἰκολογικὴν καὶ κοινωνικὴν εὐαισθητοποίησιν, καθὼς καὶ διὰ ἐποικοδομητικὴν κριτικὴν τῆς ἀποκλειστικῶς τεχνολογικῆς καὶ οἰκονομικῆς προόδου καὶ τῶν ἀτομοκεντρικῶν καὶ κοινωνιοκρατικῶν προτύπων, εἰς βάρος τῆς κτίσεως καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ προσώπου. [...]”.

Το Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ» εν Ζακύνθω, συνεχίζει τις μορφωτικές συνάξεις του, για έβδομο έτος, κατά την αρχόμενη ακαδημαϊκή χρονιά 2017-18. Η πρώτη εφετινή δράση της νέας περιόδου -όπως κάθε πρώτη μέχρι τώρα- ήταν μια Γιορτή Οικολογίας, δηλαδή ασχολήθηκε με τον άνθρωπο εντός του φυσικού περιβάλλοντός του και πραγματοποιήθηκε το δειλινό της Πέμπτης, 31ης Αυγούστου 2017, στο πλάτωμα μπροστά στο ενοριακό Παρεκκλήσιο της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου. Πλήθος φίλων της προσπάθειας του “Αληθώς” κατέφθασαν ώς τον τόπο της γιορταστικής αυτής σύναξης, κληρικοί και λαϊκοί, με πρώτους τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄ και τον Πρόεδρο Μπανάτου κ. Τιμόθεο Ελ. Στραβοπόδη.

Η σύναξη περιελάμβανε:

α) Αγιασμό με το Χέρι του Αγίου Διονυσίου, Προστάτη των απανταχού Ζακυνθίων, για την έναρξη των συνάξεων του ζ΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου. Το τίμιο και πανσέβαστο Λείψανο του Αγίου της Ανεξικακίας μετέφερε ευγενώς στο «Αληθώς» ο Καθηγούμενος της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Αντ. Λιβέρης.

β) Ειδική Δέηση υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος, η οποία έχει ποιηθεί από αρκετών ετών τον π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με ανάθεση του Μητροπολίτου Ζακύνθου (νυν Δωδώνης) κ. Χρυσοστόμου, στοιχούμενη στην προσπάθεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέρ του πολυτραυματιζόμενου Περιβάλλοντός μας. Φέτος ιδιαίτερα και μάλιστα στο “Φιόρο του Λεβάντε” είχε ιδιαίτερη επικαιρότητα να αναγνωσθεί, δεδομένων των βιβλικών Πυρκαγιών των τελευταίων ημερών, οι οποίες κατέστρεψαν περί τα 20.000 στρέμματα ζωτικής βλάστησης και δασών στην ορεινή Ζάκυνθο.

Τον Αγιασμό και την Δέηση τέλεσε ο οικείος Ποιμενάρχης κ. Διονύσιος Δ΄, ο οποίος -στο τέλος- ευχήθηκε καλή επιτυχία στην νέα χρονιά μορφωτικών δράσεων του “Αληθώς”.

γ) Ομιλία βιοϊατρικού ενδιαφέροντος από τον Ιατρό κ. Πέτρο Στραβοπόδη, Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Ζακύνθου “Άγιος Διονύσιος”, με θέμα: «Η παρέμβαση της Ιατρικής Βιοτεχνολογίας στον γενετικό κώδικα (DNA) έμψυχων και άψυχων όντων. Συνδημιουργία ή κίνδυνος παραχάραξης της Δημιουργίας; Αναζήτηση των ορίων».

Ο έγκριτος και έμπειρος επιστήμονας κ. Στραβοπόδης, στην 20λεπτη ομιλία του, κατόρθωσε να μεταδώσει εκλαϊκευμένες στο κοινό, γνώσεις, έννοιες και συλλογιστικές ιδιαίτερα δύσκολες, όχι μονάχα από πλευράς επιστημονικής-ιατρικής, αλλά και ηθικής, τονίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση επιτεύξεων της ιατρικής βιοτεχνολογίας είναι απόλυτη χρεία να συνυπολογίζεται ο παράγοντας Πρόσωπο. [Η εν λόγω ομιλία -σημειωτέον- θα δημοσιοποιηθεί σύντομα και ως video και ως κείμενο].

Οι ακροατές καταχειροκρότησαν τον ομιλητή και τον ευχαρίστησαν για την εξαίρετη, κατανοητή και άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία του.

Τέλος, η Οικογένεια της κ. Στέλλας Στραβοπόδη, υπεύθυνης για την ευπρέπεια και καλή λειτουργία του ναΰδρίου της Βλαχέραινας, προσέφερε σε όλους κεράσματα για το καλό νέας Εκκλησιαστικής και Ακαδημαϊκής Χρονιάς! 

[Φωτογραφίες: Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας]

Κοινό Μήνυμα Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη για την Παγκόσμια Ημέρα προσευχών για την προστασία της Δημιουργίας

Ενημερωτικό Δελτίο από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 
 1η Σεπτεμβρίου 2017 

Δίνεται στην δημοσιότητα Κοινό Μήνυμα του Πάπα Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου με την ευκαιρία της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας Προσευχών για την προστασία της Δημιουργίας.


Κοινόν Μήνυμα διά τήν παγκόσμιον ἡμέραν προσευχῶν διά τήν δημιουργίαν 

Ἡ ἱστορία τῆς δημιουργίας προβάλλει ἐνώπιόν μας μίαν πανοραμικήν θέαν τοῦ κόσμου. Ἡ Ἁγία Γραφή ἀποκαλύπτει ὅτι, «ἐν ἀρχῇ», ὁ Θεός ἠθέλησε, ἡ ἀνθρωπότης νά ἐργάζηται διά τήν συντήρησιν καί τήν προστασίαν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Ἀρχικῶς, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τήν Γένεσιν, «πᾶν χλωρόν ἀγροῦ (ἦν) πρό τοῦ γενέσθαι ἐπί τῆς γῆς καί πάντα χόρτον ἀγροῦ πρό τοῦ ἀνατεῖλαι∙ οὐ γάρ ἔβρεξεν ὁ Θεός ἐπί τήν γῆν, καί ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι τήν γῆν» (β',5). Ἡ γῆ εἶχε δοθῆ εἰς ἡμᾶς ὡς ἱερόν δῶρον καί κληρονομία, διά τά ὁποῖα πάντες ἡμεῖς εἴμεθα συνυπεύθυνοι, μέχρις ὅτου «εἰς τό τέλος» τά πάντα ἐν τῷ οὐρανῷ καί ἐν τῇ γῇ ἀνακαινισθοῦν ἐν Χριστῷ (Ἐφεσ. α',10). Ἡ ἀνθρωπίνη ἀξιοπρέπεια καί ἡ εὐημερία μας συνδέονται ἀρρήκτως μέ τήν φροντίδα διά σύνολον τήν δημιουργίαν. 

Ἐν τούτοις, «ἐν τῷ μεταξύ», ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου ἐμφανίζει μίαν πολύ διαφορετικήν πανοραμικήν ὄψιν, παρουσιάζει εἰκόνα ἠθικῆς παρακμῆς, ὅπου ἡ στάσις καί ἡ συμπεριφορά μας ἀπέναντι εἰς τήν κτίσιν, στερεῖ ἀπό ἡμᾶς τήν δυνατότητα νά εἴμεθα συνεργοί τοῦ Θεοῦ. Ἡ τάσις νά διαταράσσωμεν τά εὐαίσθητα καί ἱσορροπημένα οἰκοσυστήματα τῆς γῆς, ἡ ἀπληστία νά χειραγωγῶμεν καί νά ἐλέγχωμεν τούς περιωρισμένους πόρους τοῦ πλανήτου καί ἡ ἁρπακτική διάθεσις δι᾿ ἀπεριόριστον κέρδος εἰς τάς ἀγοράς, - ὅλα αὐτά μᾶς ἔχουν ἀπομακρύνει ἀπό τόν ἀρχικόν σκοπόν τῆς δημιουργίας. Δέν σεβόμεθα πλέον τήν φύσιν ὡς κοινόν δῶρον∙ ἀντ᾿ αὐτοῦ τήν θεωροῦμεν ἰδιοκτησίαν μας. Δέν συνδεόμεθα πλέον μέ τήν φύσιν μέ σκοπόν νά τήν συντηρήσωμεν, ἀλλά τήν ἐξουσιάζομεν διά νά στηρίξωμεν τά ἔργα τῶν χειρῶν μας. 

Αἱ συνέπειαι αὐτῆς τῆς διαφορετικῆς θεωρήσεως τοῦ κόσμου εἶναι τραγικαί καί μόνιμοι. Τό ἀνθρώπινον καί τό φυσικόν περιβάλλον ὑποβαθμίζονται ἐκ παραλλήλου. Ἐν τῇ πράξει, ἡ ἐπιδείνωσις τῆς καταστάσεως τοῦ πλανήτου ἐπηρεάζει τούς πλέον εὐαλώτους κατοίκους αὐτοῦ. Τά ἀποτελέσματα τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς ἐγγίζουν πρῶτον καί πρωτίστως αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐν πτωχείᾳ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς. Ἡ ὑποχρέωσίς μας νά χρησιμοποιῶμεν τά ἀγαθά τῆς γῆς ὑπευθύνως ἐμπερικλείει τήν ἀναγνώρισιν καί τόν σεβασμόν τῶν ἀνθρώπων καί ὅλων τῶν ἐμβίων ὄντων. Ἡ ἐπείγουσα ἔκκλησις καί πρόκλησις νά μεριμνῶμεν διά τήν κτίσιν, ἀποτελεῖ πρόσκλησιν πρός ὁλόκληρον τήν ἀνθρωπότητα νά ἐργάζηται πρός τήν κατεύθυνσιν μιᾶς βιωσίμου καί ὁλικῆς ἀναπτύξεως. 

Διά τόν λόγον αὐτόν μέ βάσιν τό κοινόν μέλημα διά τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ καί ἀναγνωρίζοντες τήν γῆν ὡς κοινόν αγαθόν, καλοῦμεν ὅλους τούς ἀνθρώπους καλῆς θελήσεως νά ἀφιερώσουν χρόνον προσευχῆς διά τό περιβάλλον τήν 1ην Σεπτεμβρίου, εὐχαριστοῦντες τόν πλήρη ἀγάπης Δημιουργόν διά τό ἱερόν δῶρον τῆς κτίσεως καί ἀναλαμβάνοντες τήν δέσμευσιν διά τήν φροντίδα καί διατήρησίν της πρός ὄφελος τῶν μελλοντικῶν γενεῶν. Ἐν τέλει, γνωρίζομεν ὅτι ματαιοπονοῦμεν, ἐάν ὁ Κύριος δέν εἶναι μεθ᾿ ἡμῶν (Ψαλμ. 126/127), ἐάν ἡ προσευχή δέν εὑρίσκεται εἰς τό κέντρον τῆς σκέψεως καί τῆς ζωῆς μας. Ὡστόσον, ὁ στόχος τῆς προσευχῆς μας εἶναι νά ἀλλάξωμεν τόν τρόπον μέ τόν ὁποῖον κατανοοῦμεν τόν κόσμον, διά νά ἀλλάξῃ ἡ σχέσις μας μέ αὐτόν. Ὁ τελικός σκοπός μας εἶναι νά ἐφαρμόσωμεν περισσοτέραν ἁπλότητα καί ἀλληλεγγύην εἰς τήν ζωήν μας. 

Ἀπευθύνομεν ἐπείγουσαν ἔκκλησιν πρός τούς ὑπευθύνους εἰς τήν κοινωνίαν, τήν οἰκονομίαν, τήν πολιτικήν καί τόν πολιτισμόν, νά ἀκούσουν τήν κραυγήν τῆς γῆς καί νά ἀσχοληθοῦν μέ τάς ἀνάγκας τῶν ἐνδεῶν καί τῶν περιθωριοποιημένων, ἀλλά, πρωτίστως, νά ἀνταποκριθοῦν εἰς τό αἴτημα ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καί νά προαγάγουν τήν παγκόσμιον συναίνεσιν διά τήν ἀποκατάστασιν τῆς πληγωμένης δημιουργίας. Εἴμεθα πεπεισμένοι ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά ὑπάρξῃ εἰλικρινής καί μόνιμος λύσις εἰς τήν πρόκλησιν τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως καί τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς, ἐάν ἡ ἀπάντησις δέν εἶναι συντονισμένη καί συλλογική, ἐάν ἡ εὐθύνη δέν εἶναι κοινή καί ἀξιόπιστος, ἐάν δέν δώσωμεν προτεραιότητα εἰς τήν ἀλληλεγγύην καί τήν διακονίαν. 

Ἐν Βατικανῷ καί ἐν Φαναρίῳ, τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου 2017 
Ὁ Πάπας Φραγκῖσκος καί ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαῖος

30.8.17

Γιορτή Οικολογίας, με βιοϊατρικό θέμα, και Αγιασμό του 7ου κύκλου δράσεων του Κέντρου Λόγου “Αληθώς”


Το Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ» συνεχίζει τις μορφωτικές συνάξεις του, για έβδομο έτος, κατά την αρχόμενη ακαδημαϊκή χρονιά 2017-18.

Η πρώτη δράση του έτους -όπως κάθε πρώτη μέχρι τώρα- θα ασχοληθεί με τον άνθρωπο εντός του φυσικού περιβάλλοντός του και θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017, ώρα 7.45 μ.μ., στο πλάτωμα μπροστά στο ενοριακό Παρεκκλήσιο της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου, ως εξής:

α) Αγιασμός με το Χέρι του Αγίου Διονυσίου, Προστάτη των απανταχού Ζακυνθίων, για την έναρξη των συνάξεων του ζ΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου. Το Τίμιο Χέρι θα μεταφέρουν στο «Αληθώς» Πατέρες της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου.

β) Ειδική Δέηση υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος, η οποία έχει ποιηθεί με την ευκαιρία μάλιστα της Εκκλησιαστικής Ημέρας Περιβάλλοντος κάθε 1η Σεπτεμβρίου, που -από 25ετίας και πλέον- έχει καθιερώσει το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

γ) Ομιλία βιοϊατρικού ενδιαφέροντος από τον Ιατρό κ. Πέτρο Στραβοπόδη, Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Ζακύνθου “Άγιος Διονύσιος”, με θέμα: «Η παρέμβαση της Ιατρικής Βιοτεχνολογίας στον γενετικό κώδικα (DNA) έμψυχων και άψυχων όντων. Συνδημιουργία ή κίνδυνος παραχάραξης της Δημιουργίας; Αναζήτηση των ορίων».

Η παρουσία των φίλων του «Αληθώς» θα αποτελέσει εξαιρετική τιμή για το Κέντρο Λόγου!

Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη για την Εκκλησιαστική Ημέρα Περιβάλλοντος (1.9.2017)

† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΥΡΙΟΥ
ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ


Ἀδελφοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ,

Χάριτι Θεοῦ εἰσερχόμεθα σήμερον εἰς τὸ νέον ἐκκλησιαστικὸν ἔτος, συνεχίζοντες «διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς»{1} συμμαρτυρεῖν καὶ λόγον διδόναι «περὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος»{2}, ζῶντες ἐν Ἐκκλησίᾳ, ἐν Χριστῷ καὶ κατὰ Χριστόν, ὁ Ὁποῖος ἐπηγγείλατο νὰ εἶναι μαζί μας «πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος»{3}.

Παρῆλθον εἰκοσιοκτὼ ἔτη ἀπὸ τήν, συνοδικῇ ἀποφάσει, καθιέρωσιν ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῆς ἑορτῆς τῆς Ἰνδίκτου ὡς «Ἡμέρας προστασίας τοῦ περιβάλλοντος», κατὰ τὴν ὁποίαν ἐν τῷ Ἱερῷ Κέντρῳ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναπέμπονται εὐχαὶ καὶ ἱκεσίαι «ὑπὲρ τῆς ὅλης δημιουργίας». Ἡ σχετικὴ πατριαρχικὴ ἐγκύκλιος ἐκάλεσε σύμπαντα τὸν ὀρθόδοξον καὶ τὸν λοιπὸν χριστιανικὸν κόσμον, ὅπως ἀναπέμπῃ κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν εὐχαριστηρίους δεήσεις πρὸς τὸν Κτίστην τῶν ὅλων διὰ τὸ «μέγα δῶρον τῆς Δημιουργίας»{4} καὶ ἱκεσίας διὰ τὴν προστασίαν αὐτῆς.

Ἐκφράζομεν τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἱκανοποίησιν τῆς ἡμετέρας Μετριότητος διὰ τὴν ἀπήχησιν καὶ τὴν πλουσίαν καρποφορίαν τῆς ἐν λόγῳ πρωτοβουλίας τῆς Κωνσταντινουπολίτιδος Ἐκκλησίας. Ἀνεδείξαμεν τὰς πνευματικὰς ρίζας τῆς οἰκολογικῆς κρίσεως καὶ τὴν ἀνάγκην μετα-νοίας καὶ ἐπανιεραρχήσεως τῶν ἀξιῶν τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου. Ἐβεβαιώθη, ὅτι ἡ ἐκμετάλλευσις καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς κτίσεως ἀποτελοῦν διαστρέβλωσιν καὶ κακὴν ἀλλοίωσιν τοῦ χριστιανικοῦ ἤθους καὶ ὄχι ἀναγκαίαν συνέπειαν τῆς βιβλικῆς ἐντολῆς «αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε...»{5}, ὅτι ἡ ἀντιοικολογικὴ συμπεριφορὰ εἶναι προσβολὴ τοῦ Δημιουργοῦ καὶ ἀθέτησις τῶν ἐντολῶν Του, καὶ ὅτι λειτουργεῖ κατὰ τοῦ ἀληθοῦς προορισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ βιώσιμος ἀνάπτυξις εἰς βάρος τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν καὶ τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. 

Ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία προέβαλε καὶ προβάλλει τὸ οἰκοφιλικὸν δυναμικὸν τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, ἀναδεικνύουσα τὴν εὐχαριστιακὴν χρῆσιν τῆς κτίσεως, τὴν λειτουργίαν τοῦ πιστοῦ ὡς «ἱερέως» τῆς Δημιουργίας, ὁ ὁποῖος ἀδιαλείπτως ἀναφέρει αὐτὴν εἰς τὸν Κτίστην τῶν ἁπάντων, καὶ τὴν ἀνυπέρβλητον ἀξίαν τοῦ ἀσκητικοῦ πνεύματος, ὡς ἀντιδότου κατὰ τοῦ συγχρόνου εὐδαιμονισμοῦ. Ὄντως, ὁ σεβασμὸς τῆς δημιουργίας ἀνήκει εἰς τὸν πυρῆνα τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως.

Προκαλεῖ ἰδιαιτέραν ἀνησυχίαν τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῶ εἶναι βέβαιον ὅτι ἡ οἰκολογικὴ κρίσις συνεχῶς ἐπιτείνεται, ἡ ἀνθρωπότης, ἐν ὀνόματι τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως καὶ τῶν τεχνολογικῶν ἐφαρμογῶν, κωφεύει εἰς τὰς πανταχόθεν ἐκκλήσεις πρὸς ριζικὴν ἀλλαγὴν συμπεριφορᾶς ἀπέναντι εἰς τὴν κτίσιν. Εἶναι προφανὲς ὅτι ἡ προϊοῦσα ἀλλοίωσις τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος ἀποτελεῖ συνέπειαν ἑνὸς συγκεκριμένου προτύπου οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τὸ ὁποῖον ἀδιαφορεῖ διὰ τὰς ἀντιοικολογικὰς ἐπιπτώσεις του. Τὰ βραχυπρόθεσμα ὀφέλη ἀπὸ τὴν ἄνοδον τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου εἰς ὡρισμένας περιοχὰς τῆς ὑφηλίου, ἁπλῶς ἐπικαλύπτουν τὴν ἀλογίαν τῆς ἐκμεταλλεύσεως καὶ συλήσεως τῆς δημιουργίας. Ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότης, ἡ ὁποία δὲν σέβεται τὸν οἶκον τῆς ζωῆς, εἶναι οἰκο-ανομία καὶ ὄχι οἰκο-νομία. Ὁ ἄκρατος οἰκονομισμὸς τῆς παγκοσμιοποιήσεως συμπορεύεται σήμερον μὲ τὴν ἁλματώδη ἀνάπτυξιν τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας, ἡ ὁποία, παρὰ τὰ πολλὰ εὐεργετήματά της, συνοδεύεται ἀπὸ ἔπαρσιν ἔναντι τῆς φύσεως καὶ ὁδηγεῖ εἰς ποικιλομόρφους ἐκμεταλλεύσεις αὐτῆς. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος γνωρίζει, ἀλλὰ δρᾷ ὡς νὰ μὴ ἐγνώριζε. Γνωρίζει ὅτι ἡ φύσις δὲν αὐτοανακαινίζεται εἰς τὸ διηνεκές, ἀδιαφορεῖ ὅμως διὰ τὰς ἀρνητικὰς συνεπείας τοῦ «τεχνοπωλίου» διὰ τὸ περιβάλλον. Αὐτὸ τὸ ὄντως ἐκρηκτικὸν μῖγμα τοῦ ἀκράτου οἰκονομισμοῦ καὶ τοῦ ἐπιστημονισμοῦ, ἤτοι τῆς ἀπεριορίστου ἐμπιστοσύνης εἰς τὴν δύναμιν τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς τεχνολογίας, ἐπιτείνει τοὺς κινδύνους διὰ τὴν ἀκεραιότητα τῆς δημιουργίας καὶ διὰ τὸν ἄνθρωπον.

Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, σοφῶς καὶ σαφῶς κατωνόμασε τοὺς κινδύνους τῆς «ἰδιονομίας τῆς οἰκονομίας», τῆς αὐτονομήσεως αὐτῆς ἀπὸ τὰς ζωτικὰς ἀνάγκας τοῦ ἀνθρώπου, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦνται μόνον ἐντὸς βιωσίμου φυσικοῦ περιβάλλοντος, καὶ προέτεινε μίαν οἰκονομίαν «τεθεμελιωμένην εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ Εὐαγγελίου»{6} καὶ τὴν ἀντιμετώπισιν τοῦ συγχρόνου οἰκολογικοῦ προβλήματος «ἐπὶ τῇ βάσει τῶν ἀρχῶν τῆς χριστιανικῆς παραδόσεως»{7}. Ἡ παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας ἀπαιτεῖ, ἐνώπιον τῶν συγχρόνων ἀπειλῶν, «ριζικὴν ἀλλαγὴν νοοτροπίας καὶ συμπεριφορᾶς» ἀπέναντι εἰς τὴν κτίσιν, πνεῦμα ἀσκητισμοῦ, «ὀλιγαρκείας καὶ ἐγκρατείας»{8}, ἔναντι τῆς «ἀπληστίας»{9}, τῆς «θεοποιήσεως τῶν ἀναγκῶν καὶ τῆς κτητικῆς στάσεως»{10}. Ἡ Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος ἀνεφέρθη μετ᾿ ἐμφάσεως καὶ εἰς τὰς «κοινωνικὰς διαστάσεις καὶ τὰς τραγικὰς ἐπιπτώσεις τῆς καταστροφῆς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος»{11}.

Ἀκολουθοῦντες τὰς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου ταύτης, ὑπογραμμίζομεν, εἰς τὴν παροῦσαν ἐγκύκλιόν μας, τὴν στενὴν συνάφειαν τῶν περιβαλλοντικῶν καὶ τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων καὶ τὴν κοινὴν ρίζαν αὐτῶν ἐν τῇ χωρὶς Θεὸν «ἄφρονι καρδίᾳ», ἐν τῇ πτώσει καὶ ἁμαρτίᾳ, ἐν τῇ κακῇ χρήσει τῆς θεοσδότου ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου. Τῆς καταστροφῆς τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας προηγεῖται πάντοτε μία ἐσωτερικὴ «ἀνατροπὴ τῶν ἀξιῶν», μία πνευματικὴ καὶ ἠθικὴ καταστροφή. Ὅταν τὸ ἔχειν κυριεύσῃ τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν μας, τότε ἡ στάσις μας τόσον ἔναντι τοῦ συνανθρώπου, ὅσον καὶ πρὸς τὴν κτίσιν, εἶναι ἀναποφεύκτως κτητικὴ καὶ ἀνοίκειος. Τὸ «σαπρὸν δένδρον» ποιεῖ, κατὰ τὸ Βιβλικόν, πάντοτε «καρποὺς πονηρούς»{12}.

Τονίζομεν, ἀντιστοίχως, ὅτι καὶ ὁ σεβασμὸς πρὸς τὴν κτίσιν καὶ πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔχουν τὴν αὐτὴν πνευματικὴν πηγὴν καὶ ἀφετηρίαν, τὴν ἐν Χριστῷ δηλαδὴ ἀνακαίνισιν τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν κεχαριτωμένην ἐλευθερίαν του. Ὡς ἡ καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀδικία συμπορεύονται, ἔτσι καὶ ἡ οἰκοφιλικὴ συμπεριφορὰ καὶ ἡ κοινωνικὴ ἀλληλεγγύη εἶναι ἀδιαίρετοι.

Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς συγχρόνου πολυδιαστάτου κρίσεως τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ πολιτισμού του καὶ τοῦ οἴκου του, ἀπαιτεῖται πολύπλευρος κινητοποίησις καὶ κοινὴ προσπάθεια. Ὅπως ὅλα τὰ μεγάλα προβλήματα, οὕτω καὶ αἱ σοβοῦσαι ἀλληλοπεριχωρούμεναι κρίσεις τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς κοινωνίας, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν χωρὶς τὴν διαχριστιανικὴν καὶ διαθρησκειακὴν συνεργασίαν. Ὁ διάλογος εἶναι ἐδῶ πρόσφορος χῶρος διὰ νὰ ἀναδειχθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι οἰκοφιλικαὶ καὶ κοινωνικαὶ παραδόσεις, διὰ οἰκολογικὴν καὶ κοινωνικὴν εὐαισθητοποίησιν, καθὼς καὶ διὰ ἐποικοδομητικὴν κριτικὴν τῆς ἀποκλειστικῶς τεχνολογικῆς καὶ οἰκονομικῆς προόδου καὶ τῶν ἀτομοκεντρικῶν καὶ κοινωνιοκρατικῶν προτύπων, εἰς βάρος τῆς κτίσεως καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ προσώπου.

Κατακλείοντες, ὑπογραμμίζομεν καὶ πάλιν τὸ ἀδιαίρετον τοῦ σεβασμοῦ πρὸς τὴν δημιουργίαν καὶ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον, καλοῦμεν πάντας τοὺς ἀνθρώπους καλῆς θελήσεως εἰς τὸν καλὸν ἀγῶνα διὰ τὴν προστασίαν τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καὶ τὴν ἑδραίωσιν τῆς ἀλληλεγγύης, καὶ δεόμεθα πρὸς τὸν ἀγαθοδότην Κύριον, πρεσβείαις τῆς Παναγίας τῆς Παμμακαρίστου, νὰ χαρίζῃ εἰς τὰ τέκνα αὐτοῦ «καῦσιν καρδίας ὑπὲρ πάσης τῆς κτίσεως»{13} καὶ «παροξυσμὸν ἀγάπης καὶ καλῶν ἔργων»{14}.

,βιζ’ Σεπτεμβρίου α΄
Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

-----------------------
{1} Ρωμ. η΄, 38
{2} πρβλ. Α΄ Πέτρ. γ΄, 15
{3} Ματθ. κη΄, 20
{4} Ἐγκύκλιος ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῆς Ἰνδίκτου, 1/9/1989
{5} Γεν. α΄, 22
{6} Ἐγκύκλιος, §15
{7} ὅ. π., §15
{8} Ἡ Ἀποστολὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τὸν σύγχρονον κόσμον, §10
{9} ὅ. π., §10
{10} Ἐγκύκλιος, §14
{11} ὅ. π.
{12} Ματθ. ζ’, 17
{13} Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος, Τὰ εὑρεθέντα ἀσκητικά, Λόγος, πα΄
{14} Ἑβρ. ι’, 24

29.8.17

Δηλώσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη για τις συνέπειες από τον τυφώνα Harvey




Την βαθύτατη θλίψη του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την απώλεια ανθρωπίνων ζωών, τη δοκιμασία χιλιάδων πολιτών και τη μεγάλη καταστροφή περιουσιών από τον ισχυρό Τυφώνα Harvey που έπληξε την ακτογραμμή του Κόλπου του Τέξας και ιδιαιτέρως την πόλη του Χιούστον, εκφράζει με δήλωσή του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Στη δήλωση -που έγινε στην αγγλική γλώσσα- ο Οικουμενικός Πατριάρχης σημειώνει ότι, «η συνεχιζόμενη καταστροφή από τον Τυφώνα Harvey [...] στην περιοχή των ακτών του Κόλπου του Τέξας και ιδιαίτερα στο Χιούστον, την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι μια δραματική υπενθύμιση της τρομακτικής δύναμης της φύσης».

«Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας», συνεχίζει, «θρηνεί για την άδικη απώλεια ανθρωπίνων ζωών αλλά και για τις τεράστιες υλικές ζημιές και τη μεγάλη δοκιμασία χιλιάδων οικογενειών. Προσευχόμαστε για την ανάπαυση εκείνων των οποίων η ζωή διεκόπη βιαίως από αυτήν την συμφορά, καθώς επίσης και για την παρηγορία των τεθλιμμένων συγγενικών τους προσώπων».

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπενθυμίζει ότι στο Χιούστον λειτουργεί ο Ελληνορθόδοξος Ιερός Καθεδρικός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και προσθέτει ότι στη σκέψη και τις προσευχές του έχει «εκείνους που διακονούν και εργάζονται υπέρ του Ορθοδόξου ποιμνίου» αλλά και όλες τις Υπηρεσίες της πόλης που ανέλαβαν δράση για τη στήριξη των πληγέντων.

Ιδιαιτέρως αναφέρεται στις γυναίκες και τους άνδρες «που με γενναιότητα προσφέρουν εκτάκτως τις υπηρεσίες τους προκειμένου να ανακουφίσουν όλους εκείνους που βρίσκονται αντιμέτωποι με τις απελπιστικές συνθήκες. Ο Θεός να τους παράσχει δύναμη και σθένος τη στιγμή αυτή της ανάγκης».

Καλεί μάλιστα την Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής να παράσχει βοήθεια και στήριξη, κατά τις δυνάμεις της, μέσω των Διεθνών Ορθοδόξων Χριστιανικών Φιλανθρωπικών Οργανισμών, της Εθνικής Φιλοπτώχου ή μέσω των διαθέσιμων πόρων της.

«Τώρα είναι η ώρα της αλληλεγγύης και της συμπόνιας στην πράξη, και συγχαίρουμε όσους το έχουν ήδη πράξει», τονίζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και προσθέτει: «Να προβληματιστούμε όλοι μας για την ευθύνη μας, ως άνθρωποι, να είμαστε καλοί και σοφοί διαχειριστές του Περιβάλλοντος. Όλοι καλούμαστε να συμμετάσχουμε στη διάσωση και διαφύλαξη του κόσμου μας, είτε μέσω της αντιμετώπισης της καταστροφικής δύναμης αυτών των τυφώνων με έναν καλύτερο περιβαλλοντικό σχεδιασμό, είτε ενασχολούμενοι περισσότερο σοβαρά με το νευραλγικό ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και με το πώς αυτή επηρεάζει τον πλανήτη μας».

27.8.17

Συμπαράσταση του Οικουμενικού Πατριάρχη προς τη Μητρόπολη Ζακύνθου και τον Λαό της νήσου για τις καταστροφικές πυρκαγιές

Ενημερωτικό δελτίο από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 
27 Αυγούστου 2017 

Μήνυμα συμπαθείας και συμπαραστάσεως προς την τοπική Εκκλησία και τον λαό της πυρόπληκτης Ζακύνθου που δοκιμάζονται και πάλι από καταστροφικές πυρκαγιές απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. 

Σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Διονύσιο σημειώνει, μεταξύ άλλων, χαρακτηριστικά: «Iκετεύομεν τον Θεόν των οικτίρμων και πάσης παρακλήσεως να λήξη πάραυτα η δοκιμασία σας αυτή, να μη υπάρξουν, κυρίως, ανθρώπινα θύματα και να έχετε την άνωθεν ενίσχυσιν διά την διατήρησιν ακμαίου του φρονήματος και διά την αποκατάστασιν των ζημιών, τη συμπαραστάσει της Εκκλησίας, της Πολιτείας, του Δήμου και όλων των δυναμένων». 

Υπενθυμίζεται ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης μόλις πριν λίγες ημέρες επισκέφθηκε τη Ζάκυνθο όπου και προεξήρχε των λατρευτικών εκδηλώσεων για την επέτειο των 300 ετών από τη μετακομιδή του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου από τις νήσους των Στροφάδων στο “Τζάντε”. 

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής του προς τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Διονύσιο: 


Ἱερώτατον Μητροπολίτην Ζακύνθου κ. Διονύσιον 
Εἰς Ζάκυνθον. 

Ἐπιστρέψαντες αἰσίως εἰς τήν ἱστορικήν ἕδραν ἡμῶν μετά τό ἱερόν προσκύνημα εἰς τόν πολιοῦχον τῆς θεοσώστου Ἐπαρχίας σας Ἅγιον Διονύσιον, συγχαίρομεν διά τήν ὀργάνωσιν τῶν ἐκδηλώσεων καί εὐχαριστοῦμεν ἀπό καρδίας, ἡμεῖς τε καί ἡ τιμία ἡμῶν συνοδεία, διά τήν πρόσκλησιν, τήν δοχήν, τάς τιμάς, τάς περιποιήσεις, τήν εὐλογίαν τοῦ Ἁγίου.

Σήμερον ἐπιστρέφομεν νοερῶς εἰς τήν ἐρατεινήν Ζάκυνθον διά νά ἐκφράσωμεν τήν συμπάθειαν καί τήν συμπαράστασιν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί τῆς ἡμετέρας Μετριότητος προσωπικῶς πρός ὑμᾶς, Ἱερώτατε ἀδελφέ, καί πρός τό εὐσεβές πλήρωμα τῆς Μητροπόλεώς σας διά τάς ἀλλεπαλλήλους καταστροφικάς πυρκαϊάς, αἱ ὁποῖαι ἔπληξαν τήν Νῆσον τάς τελευταίας αὐτάς ἡμέρας. 

Ἱκετεύομεν τόν Θεόν τῶν οἰκτιρμῶν καί πάσης παρακλήσεως νά λήξῃ πάραυτα ἡ δοκιμασία σας αὐτή, νά μή ὑπάρξουν, κυρίως, ἀνθρώπινα θύματα καί νά ἔχετε τήν ἄνωθεν ἐνίσχυσιν διά τήν διατήρησιν ἀκμαίου τοῦ φρονήματος καί διά τήν ἀποκατάστασιν τῶν ζημιῶν τῇ συμπαραστάσει τῆς Ἐκκλησίας, τῆς Πολιτείας, τοῦ Δήμου καί ὅλων τῶν δυναμένων. 

Ὁ Θεός μαζί σας καί μέ ὅλην τήν φιλόξενον Ζάκυνθον. 

Φανάριον, 26 Αὐγούστου 2017 
Ἀγαπητός ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης 
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαῖος.

Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails