© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

13.11.17

Πατριαρχικό Μήνυμα προς την 23η Σύνοδο της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC COP-23)

«Είναι απαράδεκτο να οπισθοχωρήσουμε καθ’ οιονδήποτε τρόπο»


Μήνυμα προς τους συμμετέχοντες στην 23η Σύνοδο της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC COP-23), που πραγματοποιείται στη Βόννη της Γερμανίας, από τις 6 έως τις 17 Νοεμβρίου, απέστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. 

Στο Μήνυμά του, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σημειώνει ότι η 23η Σύνοδος αποτελεί μια ευκαιρία για μια αντικειμενική και σε βάθος επανεξέταση της κατάστασης του κόσμου μας, «αλλά επίσης και για το που έχουμε φθάσει και που κατευθυνόμαστε ως παγκόσμια κοινότητα, ειδικότερα υπό το φως της επείγουσας έκκλησης της Συμφωνίας των Παρισίων». 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισημαίνει πως, παρά το γεγονός ότι τόσοι πολλοί αναγνωρίζουν την κλιματική αλλαγή, αναμφισβήτητα, ως την μεγαλύτερη κρίση που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα, «υπάρχει μεγάλη αντίσταση σε κάθε πρόσκληση για αλλαγή». 

«Μερικοί συνεχίζουν να αγνοούν τα σημεία των καιρών με την άνευ προηγουμένου τήξη των πάγων, τις ακραίες καιρικές συνθήκες και τις καταστροφικές επιπτώσεις στην παγκόσμια φτώχεια». 

"Κατά το τελευταίο έτος", προσθέτει ο Παναγιώτατος, "το Οικουμενικό Πατριαρχείο έκανε εν προκειμένω εντονότερη τη συμμετοχή και την επιρροή του στους θρησκευτικούς, επιστημονικούς και πολιτικούς κύκλους."

«Σας καλούμε, λοιπόν, ταπεινά - ειδικά όλες τις θρησκευτικές κοινότητες και τους ηγέτες τους, που μπορούν να κάνουν πολλά πείθοντας κυβερνήσεις και επιχειρήσεις - ποτέ να μην εφησυχάσετε, αλλά να ενισχύσετε και να εντείνετε τις προσπάθειές σας. Είναι απαράδεκτο να οπισθοχωρήσουμε καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Επίσης, είναι αδικαιολόγητο πλέον να κάνουμε βήμα σημειωτόν. Καλούμαστε όλοι να προχωρήσουμε στη δέσμευσή μας στην ιερότητα των ελαχίστων εκ των αδελφών μας, καθώς επίσης και στη μοναδικότητα και του τελευταίου κόκκου άμμου σε αυτόν τον πλανήτη που ονομάζουμε σπίτι μας». 

Στο Μήνυμά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης παραθέτει και τις σημαντικότερες παρεμβάσεις που έκανε κατά τον προηγούμενο χρόνο στην κατεύθυνσή ευαισθητοποίησης για το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής. Υπενθυμίζει ότι στο μήνυμά του, προς την COP-22, τον περασμένο Νοέμβριο, υπογράμμιζε την ευθύνη των εθνών για την εφαρμογή των ψηφισμάτων που έχουν επιτευχθεί ή για τις παραβιάσεις, «ειδικά καθώς γνωρίζουμε τη στενή συνάφεια της κλιματικής αλλαγής με την παγκόσμια φτώχεια, τη μετανάστευση και τις αναταραχές». Επίσης, αναφέρεται στην επιστολή που απέστειλε πριν από τη Σύνοδο των G-20, τον περασμένο Ιούνιο, με αφορμή την πρωτοβουλία «Αποστολή 2020» (Mission 2020), «που καλεί τα έθνη να υπογραμμίσουν τη σημασία του 2020 ως σημείο καμπής του κλίματος για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις εκπομπές αερίων». 

Συνεχίζει αναφέροντας ότι την 1η Σεπτεμβρίου, ημέρα την οποία το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει αφιερώσει, ήδη από το 1989, ως ημέρα προσευχής για την προστασία της Δημιουργίας του Θεού, συνυπέγραψε δήλωση με τον Πάπα Φραγκίσκο, στην οποία οι δύο πνευματικοί ηγέτες υπογραμμίζουν ότι «είναι αδύνατον να υπάρξει μόνιμη λύση στην κλιματική αλλαγή, εάν η απάντηση δεν είναι συντονισμένη και συλλογική». Αναφέρει δε ότι στο σχετικό Μήνυμά του προς όλους τους Ορθοδόξους, για την ίδια ημέρα, εξέφρασε την ανησυχία του για το γεγονός ότι, «ενώ είναι βέβαιον ότι η οικολογική κρίσις συνεχώς επιτείνεται, η ανθρωπότης, εν ονόματι της οικονομικής αναπτύξεως και των τεχνολογικών εφαρμογών, κωφεύει εις τας πανταχόθεν εκκλήσεις προς ριζικήν αλλαγήν συμπεριφοράς απέναντι εις την κτίσιν». 

Σε ό,τι αφορά στην πρόσφατη παρέμβασή του στη “Συνέλευση του Αρκτικού Κύκλου”, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο μήνα στο Ρέϊκιαβικ της Ισλανδίας, σημειώνει ότι διαβεβαίωσε αρχηγούς Κρατών, μελετητές και εκπροσώπους των αυτοχθόνων κοινοτήτων ότι «σήμερα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι η θρησκευτική συνείδηση και η περιβαλλοντική επιστήμη ασχολούνται εξ ίσου με ζωτικής σημασίας ερωτήματα - δηλαδή, με τον τρόπο που διαμορφώνουμε το πεπρωμένο της ανθρωπότητας, του πλανήτη και της δημιουργίας». 

23.10.17

Απόψε, στην ύπαιθρο της Ζακύνθου, λίγο πριν την εσπερινή βροχή

Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας 
















16.10.17

Ecumenical Patriarch Bartholomew at the Arctic Circle Assembly (Reykjavik, October 13, 2017)

KEYNOTE ADDRESS 
By His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew at the Arctic Circle Assembly 
(Reykjavik, October 13, 2017)


It is an honor to address the Arctic Circle Assembly at the gracious invitation of the organizers, especially its founding Chairman and former President of Iceland, His Excellency Ólafur Ragnar Grímsson. Moreover, it is a privilege to be among you in this remarkable conference center for a fresh deliberation on the fate of the earth. In many ways, both symbolical and substantial, this part of the world represents and reflects the very core of how we approach and address global climate change. Not only because the danger of an avoidable environmental catastrophe is today more acute and more actual than ever, but also because we are in a region whose awesome but fragile beauty is at once an inspiration and a warning to anyone who cares about the future of our planet. 

Of course, you may be wondering why a church leader is addressing a secular organization. It is now more than two decades since we began convening our symposia on Religion, Science and the Environment, with a particular emphasis on the waters of the earth. In the early days of our endeavour, many people were puzzled by the links we were trying to establish. Indeed, religious people were relatively indifferent, and sometimes even hostile, to science; and many scientists and ecologists could see little relationship between their worlds and the world of faith and spirituality. Today, however, as some of those connections have become more perceptible and tangible, there is hardly a religious leader in the world who is not in one way or another concerned about the challenges posed by pollution and climate change. At this moment in time, more and more people recognize that religious consciousness and environmental science are both concerned with the ultimate questions – with the way that we are shaping the destiny of humankind, the planet, and the whole of creation. 

For that reason alone, then, spiritual leaders and ecologists cannot avoid engaging in a profound dialogue with one another. Moreover, neither our revered scientific friends nor our fellow faith leaders would engage in such dialogue if we thought that the future of the planet was hopeless or irreversible. It is precisely because all of us believe in the potential of saving the earth and of restoring the covenant between human beings and the creator God in a spirit of humility, repentance, and gratitude. Discussion of climate change frequently tends to focus on political, economic, and technical issues rather than human influence and impact. However, the truth is that creation care is a profoundly religious, even spiritual matter. We need at all times to be aware of the dramatic social and cultural impacts that people face as a result of climate change. Climate change is a matter of livelihood, food, and individual and cultural survival. Indeed, for the indigenous people of the Arctic, climate change is not just a theory in the Arctic; it is a stark and dangerous reality. It is – above and beyond all else – a vital human issue. It matters to people and all creatures, which means it matters to God as their living Creator.

Scientists tell us that the Arctic is a vibrant image and vivid mirror of the state of our planet as a whole. For scientists, the Arctic is the barometer of the globe's environmental health. The ecological misdeeds committed in other regions – including chemical contamination and nuclear radiation – are clearly evident in the Arctic environment. Above all, the dramatic rise in global temperatures is having a palpable effect on the Arctic landscape. Nevertheless, so many industrial societies and activities that cause climate change are often blind to the consequences of their behavior. But here, in the Arctic Circle, it is possible to see all manner of things so much more clearly. When we visit this pristine part of the planet, we cannot hide our eyes, either from the beauty of God’s creation or from the changes which human folly has generated. Nor can we avoid pondering the terrible consequences for the remainder – and the future – of the world, if glaciers continue to melt and sea-levels continue to rise.

This is why, during our Arctic Symposium almost exactly ten years ago, we stood in silent prayer before the melting glaciers and the wisdom of the indigenous people of neighboring Greenland. Afterward, together with all religious leaders that we present, we signed the Icefjord Commitment, “recognizing the interdependence of all life, that in its many manifestations sustains this planet, and realizing our dependence on this myriad of relationships; committing ourselves to the simplest acts of love, compassion and gratitude toward the vast web of life; and proclaiming the task of our generation to leave this sacred earth, in all its wisdom and beauty to the generations to come.”

Dear friends, creation is an intricate web of life, and the actions of human beings can either develop or destroy it. What happens, then, in the far North will affect what happens in the deep South. If the environment of the Arctic Circle is now changing at a frightening pace, it is because of economic activities and energy choices in the industrialized world in the south, west and east. Any alteration in the Arctic environment has the potential to inundate islands in the tropics, or cities as far away as Manila or Miami, as we repeatedly witness in the relentless climate conditions of our world. Quite simply, there is no segment of the human race – no nation or government, and no culture or community – that can isolate itself from the destiny of mankind, and of life on earth in general.

Of course, in order to change what we see, we have to change how we see it.  We have to change how we perceive and treat the world, how we use our knowledge and skills to sustain and enhance it. This new intimacy and the attendant interconnection in the web of creation need not be a bad thing, if we learn to discern what Christian Scripture calls “the signs of the times.” (Matt. 16.3) To some degree, we are all drawn closer by a common experience of fear and suffering, as the consequences of climate change are felt in different ways. At a time when climatic emergencies of many different kinds are affecting the lives of hundreds of millions of people, most recently in the form of devastating hurricanes in the United States of America, we have no moral choice but to “bear one another’s burdens,” as the New Testament (Gal. 6.2) enjoins us. In the Arctic, melting glaciers are threatening traditional lifestyles; indeed, the worldview of the indigenous peoples of this region should remind us of the responsibility and respect that we owe to creation and, through creation, to our Creator.

At the same time, the Arctic Ocean not only infiltrates the Pacific Ocean, but impacts the rest of the world through global warming, sea-level rise, and shifting patterns of life. It no longer comes as a surprise to us that, in Southeast Europe, there is an alarming combination of heat-waves and floods. In Africa, desertification and water shortage lead to endless health problems. In Asia, there are increasing droughts and fires. In South America, fires and deforestation are among the many factors altering the climate. And scientists inform us that all these phenomena are inseparably and immediately interconnected.

If only we knew how to learn the right lessons, the web of causal connections between extreme events in different parts of the world could have a sobering effect. These linkages ought to bring home to every nation and every community how closely involved it is with every other nation and community. It should now be more obvious than ever that no national state or ethnic group – and certainly no economic class – can hope to advance its own interests indefinitely at the expense of the remainder of humankind and the planet’s resources. We need leadership from government; and we depend on inter-disciplinary collaboration. To restate a simple truth, which has guided all of our ecological initiatives related to protecting the earth’s waters: we are all in the same boat!

As leaders and members of the Arctic Circle, we appreciate your sincere dedication and enormous responsibilities. These responsibilities are graver now than at any time in history. We all have a unique opportunity – for the first time in history – to change and direct the course of our future and planet. Therefore, on behalf of the Ecumenical Patriarchate, which is endowed by history with a distinct responsibility for the welfare of the whole inhabited earth, we pledge to you that we stand with you stand with you in conscience and conviction. We stand with you in prayer and persuasion. And we stand with you in partnership and solidarity. May God bless you all.

13.10.17

Εμπνευσμένη Πατριαρχική Ομιλία στο Διεθνές Συνέδριο του Αρκτικού Κύκλου (13.10.2017) [φωτογραφίες + video]







Ηis All Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew delivers the keynote address at the Arctic Circle Assembly, October 13, 2017. Reykiavik, Iceland.

Κεντρική ομιλία της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, στο Διεθνές Συνέδριο του Αρκτικού Κύκλου στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας, 13 Οκτωβρίου 2017.


"We are here because we believe in the potential to save the earth, in the spirit of humility, dependence, and gratitude."

28.9.17

"Green Patriarch" to visit Iceland

"Green Patriarch" Bartholomew. © Albin Hillert/WCC

28 September 2017 | oikoumene.org

His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew is visiting Iceland from 12-15 October, invited by the Evangelical Lutheran Church of Iceland, the World Council of Churches (WCC) and the Arctic Circle. The Ecumenical Patriarch will deliver a keynote speech at the Arctic Circle Assembly under the title Just Peace with Earth on 13 October, then preside over a Divine Liturgy in the Hallgrímskirkja cathedral in Reykjavík and attend an ecumenical service on 15 October.

During his visit to Iceland, the Ecumenical Patriarch will meet with the President of Iceland, Dr. Guðni Th. Jóhannesson, and Prime Minister Bjarni Benediktsson.

"The visit of the ‘Green Patriarch’ to Iceland is truly of historic significance at a time we have designated in the Icelandic church as the Season of Creation “, says Bishop Agnes M. Sigurðardóttir, Church of Iceland. "The roots of his holy office run back to the early Christians, and that’s why he is ranked as first among peers in the Orthodox Church worldwide and her spiritual leader. Since 1991, when he took office, he has shown that he does not dwell in history, but is one of the most influential global visionaries, peacemakers and bridge-builders of our times.”

The Ecumenical Patriarch is known for his ecumenical relationship-building, his advocacy for environmental concerns, and his work related to peacemaking and reconciliation. He has also taken the initiative to convene many international assemblies to explore religious tolerance and conversations with religious leaders of Muslims and Jews.

Ecumenical Patriarch Bartholomew comes to Iceland, along with a five-member delegation, on the occasion of the WCC Conference Just Peace with Earth, to be held in Digranes Church and at Thingvellir from 11-13 October, and to convey a message about the same topic at the Arctic Circle Assembly in Harpa.

The WCC is working with the Arctic Circle to organize a panel discussion after the Ecumenical Patriarch’s speech, as well as two workshops, one co-organized by the Icelandic Institute for Religion and Reconciliation.

25.9.17

«Έτυχε κάποτε να σκοτώσω μια μύγα...»


«Έτυχε κάποτε να σκοτώσω μια μύγα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη... Τρία μερόνυχτα έκλαιγα για τη σκληρότητά μου προς την Κτίση και αυτό το θυμάμαι μέχρι σήμερα»  
Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

22.9.17

WWF Ελλάς και το δραματικό περιστατικό της ρύπανσης του Σαρωνικού


Έκτακτη ενημέρωση

Αγαπητή/έ φίλη/έ,

Επικοινωνώ μαζί σας για να σας ενημερώσω σχετικά με τη δική μας αντίδραση απέναντι στο δραματικό περιστατικό της ρύπανσης του Σαρωνικού. Τα βασικά γεγονότα όλοι λίγο πολύ πλέον τα γνωρίζουμε. Από τη δική μας πλευρά, με οδηγό την απαραίτητη επιστημονική και νομική γνώση, αλλά κυρίως με αποφασιστικότητα, προσπαθήσαμε να οργανώσουμε τα βήματά μας, ώστε η συνεισφορά του WWF Ελλάς να είναι ουσιαστική και αποτελεσματική.

Τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου υποβάλαμε στον αρμόδιο εισαγγελέα μήνυση κατά παντός υπευθύνου και δηλώσαμε παράσταση πολιτικής αγωγής. Στόχος μας είναι η κινητοποίηση και συνεχής ενθάρρυνση της Δικαιοσύνης για απόδοση με παραδειγματικό τρόπο ευθυνών για αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα. Θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε η προστασία του περιβάλλοντος να γίνει επιτέλους κυρίαρχη έγνοια για κάθε επιχειρηματία, πολιτικό, ιδιώτη.

Οι αμέτρητες προσφορές που λάβαμε για εθελοντική συμμετοχή σε καθαρισμούς παραλιών του Σαρωνικού από τις πρώτες κιόλας μέρες μας γεμίζουν ελπίδα. Ωστόσο, ως περιβαλλοντική οργάνωση γνωρίζουμε καλά πως οι επιχειρήσεις απορρύπανσης από χημικά και πετρέλαια εγκυμονούν σημαντικούς κινδύνους για την υγεία και ασφάλεια των ανθρώπων. Κυρίως όμως, επιμένουμε πως τέτοιες ενέργειες απαιτούν κεντρικό συντονισμό και ευθύνη.

Προς το παρόν, έχουμε πάρει τη δύσκολη απόφαση να αποθαρρύνουμε όσους θέλουν να πάνε σε παραλίες για απορρύπανση, χωρίς να διαθέτουν βασικές γνώσεις αυτοπροστασίας, επικινδυνότητας της ρύπανσης και διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων. Έχουμε επίσης ζητήσει από το Λιμενικό Σώμα (δείτε την επιστολή), τον μόνο αρμόδιο φορέα για την αντιμετώπιση της θαλάσσιας και παράκτιας ρύπανσης, να αναλάβει τον κεντρικό συντονισμό ομάδων εθελοντών και το έχουμε ξαναθέσει σε πρόσφατη συνάντηση που είχαμε στο Υπουργείο Ναυτιλίας. Θα ενημερώνουμε όλους τους φίλους μας για κάθε σχετική εξέλιξη.

Η πετρελαιοκηλίδα που έχει μαυρίσει τον Σαρωνικό δείχνει πόσο στενά δεμένη είναι η ποιότητα ζωής μας με το περιβάλλον. Θα περίμενε κανείς αυτές τις μέρες μεγαλύτερη περιβαλλοντική ευαισθησία από κάθε πλευρά. Όμως μόλις προχθές εκτυλίχθηκε στη Βουλή μια πρωτοφανής πολιτική παράσταση επιδοκιμασίας της παρανομίας και υπονόμευσης του μέλλοντος των δασών της Ελλάδας.

Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 ψηφίστηκε τροπολογία που ανοίγει για πρώτη φορά διάπλατα τον δρόμο για νομιμοποίηση αυθαιρέτων οικισμών σε δασική γη. Αναφέρομαι στις περίφημες «οικιστικές πυκνώσεις» που τελικά καταλήγουν σε παράνομες και καταστροφικές δασικές αραιώσεις. Η τροπολογία ζητούσε από τους βουλευτές να αγνοήσουν το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο μετά από δική μας προσφυγή έχει εκδώσει πρώτη απόφαση ακυρώνοντας αυτές ακριβώς τις ρυθμίσεις. Αμέσως στείλαμε επείγουσα επιστολή σε όλους τους βουλευτές, καλώντας τους να καταψηφίσουν την κατάπτυστη τροπολογία. Τελικά, η αντιδασική τροπολογία υπερψηφίστηκε από τις κοινοβουλευτικές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Ένωσης Κεντρώων.

Παρά τις απώλειες και τις καταστροφές, εμείς δεν το βάζουμε κάτω. Με τη δική σας βοήθεια και στήριξη συνεχίζουμε την μάχη για προστασία του φυσικού μας πλούτου, την υπεράσπιση της νομιμότητας και την πάταξη του περιβαλλοντικού εγκλήματος. Μαζί, για έναν ζωντανό πλανήτη και μια ζωντανή χώρα.

Με εκτίμηση,

Δημήτρης Καραβέλλας
Γενικός Διευθυντής WWF Ελλάς

19.9.17

Εγκύκλιος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου για την Ημέρα Προσευχής υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος 2017


† ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ἐλέῳ Θεοῦ, Ἀρχιεπίσκοπος Νέας Ἰουστινιανῆς καὶ πάσης Κύπρου,
παντὶ τῷ Χριστεπωνύμῳ Πληρώματι
τῆς Ἁγιωτάτης Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Δημιουργοῦ πάσης τῆς κτίσεως Κυρίου
καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν.

«Ἄναρχε τρισήλιε Βασιλεῦ, ὁ καιρῶν καὶ χρόνων, τὰς ἑλίξεις περισκοπῶν, εὐλόγησον τὸν κύκλον, τῆς νέας περιόδου, τὰς ἀγαθάς σου δόσεις πᾶσι δωρούμενος».

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ὁ Σεπτέμβριος μήνας σηματοδοτεῖ, κατά τό ἀρχαῖο ρωμαϊκό ἔθος, τήν ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου καί ἔχει καθοριστεῖ ὡς ἡ ἀρχή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Ἡ φύσις ἑτοιμάζεται νά διατρέξη ἕνα νέο κύκλο ἐποχῶν καί ἕνα νέο κύκλο βλαστήσεως. Ἐμεῖς, μέ τή βοήθεια καί τή χάριν τοῦ Θεοῦ, καθώς εἰσερχόμαστε σ’ἕνα ἀκόμη ἐκκλησιαστικό ἔτος, ἀνανεώνουμε ὅλοι τίς πνευματικές μας δυνάμεις καί ἐπικαλούμεθα τίς εὐλογίες καί τή στήριξη τοῦ Κυρίου στούς νέους πνευματικούς ἀγῶνες καί προκλήσεις.

Ὡς γνωστόν ἡ σημερινή ἡμέρα ἔχει ὁρισθεῖ ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί ἔχει, ἐπίσης, καθιερωθεῖ ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, ὡς ἡ ἡμέρα προσευχῆς γιά τό φυσικό περιβάλλον. Ἔτσι, κατά τήν πρώτη Κυριακή τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου ἀναπέμπονται δεήσεις πρός τόν Θεό «ὑπέρ τοῦ περιβάλλοντος ἡμᾶς στοιχείου καί εὐσταθείας πάσης τῆς κτίσεως».

Ἡ φύση, κατά τήν πίστη καί τήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ· «πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καί χωρίς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδέ ἕν ὃ γέγονεν» (Ἰω. 1,3). Μέσα καί ἀπό τή μεγαλειώδη δημιουργία μποροῦμε ἐμπειρικά νά ἀναγνωρίσουμε τή δόξα καί τό μεγαλείο τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ. «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα», ἀναφωνεῖ μέ ἐνθουσιασμό ο Προφήτης Δαβίδ (Ψαλμ. 18,1). Στό βιβλίο τῆς Γένεσης περιγράφεται ἡ εὐλογία πού δόθηκε ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο γιά τή χρήση τῆς δημιουργίας πρός

ἐπιβίωση: «αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς καί ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καί τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καί πάντων τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς … δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καί πᾶν ξύλον, ὅ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπόν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν». (Γεν. 1,28-29). Τό προνόμιο, ὅμως, τῆς κυριαρχίας δόθηκε στόν ἄνθρωπο ἀπό τό Θεό κατά παραχώρηση, στό πλαίσιο τῆς «κατ᾿ εικόνα Θεοῦ» δημιουργίας του, μέ τήν προϋπόθεση ὅτι θά ἀσκεῖται μέ ὑπευθυνότητα, σύνεση καί μέτρο.

Δυστυχῶς ἡ πορεία καί ἡ συμπεριφορά τῆς ἀνθρωπότητας ἀποδεικνύει ὅτι ὁ άνθρωπος δέν σεβάστηκε τήν κτίση, τό ὑπέροχο αὐτό δῶρο τοῦ Θεοῦ. Φέρθηκε καί συνεχίζει νά φέρεται κατά τρόπο ἄπληστο καί βίαιο. Εἶναι γνωστές σέ ὅλους μας οἱ συνέπειες τῆς ἀλόγιστης ἐκμετάλλευσης τῶν πλουτοπαραγωγικών πηγῶν, τῆς καταστροφής τοῦ θαλάσσιου πλούτου ἀπό τά βιομηχανικά ἀπόβλητα, τήν ὑπεραλίευση, τῆς ρύπανσης τῆς ἀτμόσφαιρας καί τῆς συνεχοῦς μεταβολῆς τοῦ κλίματος. Οἱ ἐπιπτώσεις αὐτές εἶναι πλέον ορατές σέ κάθε σημεῖο τοῦ πλανήτη μας.

Ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς κρίσης βρίσκεται στή διατάραξη τῆς σχέσης καί κοινωνίας μέ τόν Θεό, ἡ ὁποία ἐπέφερε τήν ἀλλοίωση τῆς ταυτότητας τοῦ ἀνθρώπου.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Δέν μποροῦμε νά μείνουμε ἀδιάφοροι μπροστά στήν καταστροφή τῆς ὑλικῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ, πού συντελεῖται στίς μέρες μας. Θά πρέπει καί ἀτομικά, ἀλλά καί συλλογικά, νά ἀλλάξουμε νοοτροπία καί νά σταματήσουμε τήν ἀλόγιστη καί καταστρεπτική ἐκμετάλλευση τῆς φύσεως. Ἡ φύση δέν μᾶς ἀνήκει, γιά νά τήν καταστρέφουμε, οὔτε καί νά τήν ἐκμεταλλευόμαστε ἐγωιστικά. Μᾶς παραχωρήθηκε, γιά νά τήν ἀξιοποιοῦμε μέ σωφροσύνη καί νά τήν προστατεύουμε.

Τελειώνοντας, ὑπενθυμίζουμε τήν παρακαταθήκη πού ἄφησε ἡ Μεγάλη καί Ἁγία Σύνοδος που συνῆλθε στήν Κρήτη κατά τήν περίοδο τῆς

Πεντηκοστῆς του 2016: «Ἡ οἰκολογική κρίσις […] καθιστᾷ ἐπιτακτικόν τό χρέος τῆς Ἐκκλησίας ὅπως συμβάλῃ, διά τῶν εἰς τήν διάθεσιν αὐτῆς πνευματικῶν μέσων, εἰς τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ ἐκ τῶν συνεπειῶν τῆς ἀνθρωπίνης ἀπληστίας. Ἡ ἀπληστία διά τήν ἱκανοποίησιν τῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν ὁδηγεῖ εἰς τήν πνευματικήν πτώχευσιν τοῦ ἀνθρώπου καί εἰς τήν καταστροφήν τοῦ περιβάλλοντος. Δέν πρέπει νά λησμονῆται ὅτι ὁ φυσικός πλοῦτος τῆς γῆς δέν εἶναι περιουσία τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλά τοῦ Δημιουργοῦ: «Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς, ἡ οἰκουμένη καί πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ» (Ψαλμ. 23 ,1). Οὕτως, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία τονίζει τήν προστασίαν τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ διά τῆς καλλιεργείας τῆς εὐθύνης τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι τοῦ θεοσδότου περιβάλλοντος καί διά τῆς προβολῆς τῶν ἀρετῶν τῆς ὀλιγαρκείας καί τῆς ἐγκρατείας. Ὀφείλομεν νά ἐνθυμώμεθα ὅτι ὄχι μόνον αἱ σημεριναί, ἀλλά καί αἱ μελλοντικαί γενεαί ἔχουν δικαίωμα ἐπί τῶν φυσικῶν ἀγαθῶν, τά ὁποῖα μᾶς ἐχάρισεν ὁ Δημιουργός».

Βέβαιοι ὅτι ὅλοι κατανοεῖτε τήν κρισιμότητα τοῦ οἰκολογικοῦ προβλήματος, ὅπως αὐτό ἐξελίσσεται σήμερα, πιστεύουμε ὅτι θά ἀναλάβετε κάθε προσπάθεια, στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων σας, προκειμένου νά συμβάλλετε καθοριστικά στήν προστασία καί τή διάσωση τῆς φυσικῆς δημιουργίας. Εἶναι τοῦτο, ἐκτός τῶν ἄλλων, καί μία ἀπαραίτητη προϋπόθεση, γιά νά μπορέσουμε τόσο ἐμεῖς, ὅσο καί τά παιδιά μας, νά ζήσουμε στόν πλανήτη, πού ἡ ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ μᾶς δώρισε γιά κατοικία μας.

Διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης

Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Κύπρου,
3 Σεπτεμβρίου 2017.

5.9.17

Γιορτή Οικολογίας "Αληθώς" 2017, με βιοηθική ομιλία ιατρού Πέτρου Στραβοπόδη [πλήρες video]



 ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΟΓΟΥ ΕΝΟΡΙΑΣ ΜΠΑΝΑΤΟΥ ΑΛΗΘΩΣ 
Δειλινό 31ης Αυγούστου 2015, στο πλάτωμα της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου εν Ζακύνθω


1.9.17

Κοσμοσυρροή στη Γιορτή Οικολογίας και τη βιοηθική ομιλία, κατά τον Αγιασμό για τον 7ο κύκλο "Αληθώς"




















































































Ως γνωστόν, η 1η Σεπτεμβρίου αποτελεί την Εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά (Αρχή της Ινδίκτου) και το Οικουμενικό Πατριαρχείο από 28ετίας την έχει ανακηρύξει Ημέρα αναπέμψεως ευχών και προσευχών υπέρ της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Κάθε τέτοια ημέρα μάλιστα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος Α΄, ο οποίος προσφυέστατα έχει ονομασθεί “Πράσινος Πατριάρχης”, εξαπολύει Μήνυμα οικολογικής ευαισθητοποίησης των Ορθοδόξων όπου γης και όχι μόνο.

Στο εφετινό σχετικό Μήνυμα ο Οικουμενικός Πατριάρχης υπογραμμίζει: “[...] Εἶναι αὐτονόητον, ὅτι διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῆς συγχρόνου πολυδιαστάτου κρίσεως τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ πολιτισμού του καὶ τοῦ οἴκου του, ἀπαιτεῖται πολύπλευρος κινητοποίησις καὶ κοινὴ προσπάθεια. Ὅπως ὅλα τὰ μεγάλα προβλήματα, οὕτω καὶ αἱ σοβοῦσαι ἀλληλοπεριχωρούμεναι κρίσεις τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καὶ τῆς κοινωνίας, εἶναι ἀδύνατον νὰ ἀντιμετωπισθοῦν χωρὶς τὴν διαχριστιανικὴν καὶ διαθρησκειακὴν συνεργασίαν. Ὁ διάλογος εἶναι ἐδῶ πρόσφορος χῶρος διὰ νὰ ἀναδειχθοῦν αἱ ὑπάρχουσαι οἰκοφιλικαὶ καὶ κοινωνικαὶ παραδόσεις, διὰ οἰκολογικὴν καὶ κοινωνικὴν εὐαισθητοποίησιν, καθὼς καὶ διὰ ἐποικοδομητικὴν κριτικὴν τῆς ἀποκλειστικῶς τεχνολογικῆς καὶ οἰκονομικῆς προόδου καὶ τῶν ἀτομοκεντρικῶν καὶ κοινωνιοκρατικῶν προτύπων, εἰς βάρος τῆς κτίσεως καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ προσώπου. [...]”.

Το Κέντρο Λόγου της Ενορίας Μπανάτου «ΑΛΗΘΩΣ» εν Ζακύνθω, συνεχίζει τις μορφωτικές συνάξεις του, για έβδομο έτος, κατά την αρχόμενη ακαδημαϊκή χρονιά 2017-18. Η πρώτη εφετινή δράση της νέας περιόδου -όπως κάθε πρώτη μέχρι τώρα- ήταν μια Γιορτή Οικολογίας, δηλαδή ασχολήθηκε με τον άνθρωπο εντός του φυσικού περιβάλλοντός του και πραγματοποιήθηκε το δειλινό της Πέμπτης, 31ης Αυγούστου 2017, στο πλάτωμα μπροστά στο ενοριακό Παρεκκλήσιο της Παλαιάς Βλαχέραινας Μπανάτου. Πλήθος φίλων της προσπάθειας του “Αληθώς” κατέφθασαν ώς τον τόπο της γιορταστικής αυτής σύναξης, κληρικοί και λαϊκοί, με πρώτους τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄ και τον Πρόεδρο Μπανάτου κ. Τιμόθεο Ελ. Στραβοπόδη.

Η σύναξη περιελάμβανε:

α) Αγιασμό με το Χέρι του Αγίου Διονυσίου, Προστάτη των απανταχού Ζακυνθίων, για την έναρξη των συνάξεων του ζ΄ κύκλου δράσεων του Κέντρου. Το τίμιο και πανσέβαστο Λείψανο του Αγίου της Ανεξικακίας μετέφερε ευγενώς στο «Αληθώς» ο Καθηγούμενος της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Αντ. Λιβέρης.

β) Ειδική Δέηση υπέρ του Φυσικού Περιβάλλοντος, η οποία έχει ποιηθεί από αρκετών ετών τον π. Παναγιώτη Καποδίστρια, με ανάθεση του Μητροπολίτου Ζακύνθου (νυν Δωδώνης) κ. Χρυσοστόμου, στοιχούμενη στην προσπάθεια του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέρ του πολυτραυματιζόμενου Περιβάλλοντός μας. Φέτος ιδιαίτερα και μάλιστα στο “Φιόρο του Λεβάντε” είχε ιδιαίτερη επικαιρότητα να αναγνωσθεί, δεδομένων των βιβλικών Πυρκαγιών των τελευταίων ημερών, οι οποίες κατέστρεψαν περί τα 20.000 στρέμματα ζωτικής βλάστησης και δασών στην ορεινή Ζάκυνθο.

Τον Αγιασμό και την Δέηση τέλεσε ο οικείος Ποιμενάρχης κ. Διονύσιος Δ΄, ο οποίος -στο τέλος- ευχήθηκε καλή επιτυχία στην νέα χρονιά μορφωτικών δράσεων του “Αληθώς”.

γ) Ομιλία βιοϊατρικού ενδιαφέροντος από τον Ιατρό κ. Πέτρο Στραβοπόδη, Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Ζακύνθου “Άγιος Διονύσιος”, με θέμα: «Η παρέμβαση της Ιατρικής Βιοτεχνολογίας στον γενετικό κώδικα (DNA) έμψυχων και άψυχων όντων. Συνδημιουργία ή κίνδυνος παραχάραξης της Δημιουργίας; Αναζήτηση των ορίων».

Ο έγκριτος και έμπειρος επιστήμονας κ. Στραβοπόδης, στην 20λεπτη ομιλία του, κατόρθωσε να μεταδώσει εκλαϊκευμένες στο κοινό, γνώσεις, έννοιες και συλλογιστικές ιδιαίτερα δύσκολες, όχι μονάχα από πλευράς επιστημονικής-ιατρικής, αλλά και ηθικής, τονίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση επιτεύξεων της ιατρικής βιοτεχνολογίας είναι απόλυτη χρεία να συνυπολογίζεται ο παράγοντας Πρόσωπο. [Η εν λόγω ομιλία -σημειωτέον- θα δημοσιοποιηθεί σύντομα και ως video και ως κείμενο].

Οι ακροατές καταχειροκρότησαν τον ομιλητή και τον ευχαρίστησαν για την εξαίρετη, κατανοητή και άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία του.

Τέλος, η Οικογένεια της κ. Στέλλας Στραβοπόδη, υπεύθυνης για την ευπρέπεια και καλή λειτουργία του ναΰδρίου της Βλαχέραινας, προσέφερε σε όλους κεράσματα για το καλό νέας Εκκλησιαστικής και Ακαδημαϊκής Χρονιάς! 

[Φωτογραφίες: Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας]

Οι συνεπέστεροι Αναγνώστες μας

Related Posts with Thumbnails